De kogel is door de kerk! | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

Let His Spirit...

Voor mijn lieve...

KLIK voor nederlandse bijbel

ONTVANG EEN MAIL

NA EEN NIEUWE LOG !

Vul je adres in hieronder bij

E MAIL ALERT

Emailalerts

Zoeken

Poll

Tips en andere zaken

Dit ben ik, eind 60-er jaren,

in kinderverpleegtehuis

"de Helperhaven" in

Groningen.

Aan wie gelooft als een kind,

laat Hij de mooiste dingen zien.

"Aantekeningen bij de bijbel"

Vergeet nooit de kracht van gebed

Van alles en nog wat

Helemaal nieuw

Elke dag denk ik aan mijn Jezus
en aan de dingen die Hij zei.
Zo ongeloofelijk veel wijsheid
en allemaal bedoeld voor mij.

Die grote wijsheid van Zijn woorden
is Zijn leidraad in mijn leven.
Ik koester me in Zijn eeuwige liefde
die Hij me door Zijn sterven heeft gegeven.

Mijn Heer heeft hiermee in mij
een hele tere plek geraakt
en heeft in Zijn oneindige Grootheid
van mij een heel nieuw mens gemaakt!

Twee feiten over liefde:

* Liefde is een werkwoord.

* Liefde is het enige dat vermeerdert, naarmate je het deelt.

De Here Jezus vragen om

Zijn hulp voor een medemens,

is het allergrootste goed

en Zijn allerliefste wens.

Als je hart een beetje leeg

voelt, weet dan dat er een

plaats is, waar je gratis

bij kunt tanken.

Tijdens Opwekkingsfestival

2007

Ontvangen van de Geest door

handoplegging.

Bidden=praten met God..

Mijn liefde is om door te geven
aan een ieder die jij ontmoet,
Zodat Mijn Liefde weer gaat stromen
als een warme, weldadige gloed.

Leg al je zorgen bij Mij neer,

je grootste, wanhopigste schreeuw.

en maak je maar geen zorgen meer:

Ik maak je witter dan de witste sneeuw.

Sluit nu maar je ogen,
en neem Mij in je leven.
Ik zal je dan voorgoed,
mijn kracht en liefde geven.

Aan God mag je altijd alles vertellen

omdat Hij heel veel van je houdt.

Adam

Een jochie van 7 jaar op bezoek bij oma, kijkt in een grote oude bijbel.

Hij bewondert de afbeeldingen en bladert langzaam van achter naar voor.
Plots valt er een prachtig oud blad van een boom uit, en dwarrelt naar de grond.
Oma! Moet u nou eens kijken! Roept het joch.
Wat heb je jongen? Vraagt oma.
Het kereltje tilt het blad hoog boven zijn hoofd, en zegt; kijk oma, volgens mij de kleren van Adam!

"Luisterend Bidden"

"Drukte, verwarring en haast kenmerken vaak ons leven. Onze dagen zijn overvol. Wat in het kabaal vaak verloren gaat, is absoluut essentieel voor onze geestelijke gezondheid en volwassenheid - de stille, zachte stem van God.
God spreekt op verschillende manieren tot Zijn kinderen, maar net als de jonge Samuël herkennen we Zijn stem niet altijd.
Leanne Payne verkent de blokkades die ons tegenhouden om Gods genezende woord te horen. Vanuit haar jarenlange ervaring in de bediening van genezend gebed geeft zij praktische instructies over het opzetten van een gebedsmap. Ieder aspect van de map - het Woord, lofprijzing en dankzegging, voorbede, vergevingen toewijding - wordt uitvoerig besproken.

'Hoe kan ik een boek beschrijven dat ons in Gods Tegenwoordigheid brengt? In Luisterend bidden laat Payne ons naar God opzien en God in Zijn schoonheid, liefde en glorie zien. Aan het eind huilde ik tranen van dankbaarheid voor Gods ongelooflijke gave.'
Rebecca Manley Pippert"

Uitgave: Kok - Kampen, 1998

Oorspronkelijke titel: Listening Prayer

ISBN nummer: 97890297

Prijs: € 23,90

Amigo's para siempre KLIK

Ik kwam dit plaatje tegen op een spaanse site. Gewoon een leuke foto, maar de titel ervan deed me denken aan m'n maat Johan (Don Queso). Hij noemde z'n site eerst zo, waardoor er veel spaantaligen op z'n site kwamen. Dit was toch enigszins verwarrend en dus heeft ie hem maar snel weer terug vernoemd naar z'n eigenlijke naam:

Don Queso.

Door op het plaatje te klikken kom je op zijn weblog. Het is zondermeer de moeite waard om eens een kijkje te nemen. Johan is iemand die weliswaar niet te paard en met zwaard, maar 'bij monde en pen' ten strijde trekt tegen al het politieke, religieuze en maatschappelijke onrecht in onze hedendaagse maatschappij. Zeker in een op het christendom gebaseerde maatschappij, met een christelijke regering komen we veel onrecht tegen, veroorzaakt door mensen die zich 'christenen' noemen. Het is met name dát aspect, dat door Johan veelvuldig belicht wordt en dat zou ons, christenen, tot nadenken kunnen (moeten) stemmen.Tevens zijn er foto's en filmpjes te bewonderen van allerhande pluimage, van flamingo-dansen tot luchtvaart.

Mijn overdekte stekkie.

Hier zit ik het liefst als het weer het toelaat. Het is gewoon achter het huis, maar volledig overkapt. Op de voorgrond is een nog iets groter deel, waar het brandhout ligt, de brommer staat, enz. Achter de ronde deuren ligt nog een mooie tuin van zo'n 25/30 mtr. met een vijver en schitterende planten. Voor meer foto's verwijs ik je naar de foto-video link onder de Links.

Kerst pakket van de zaak

Ook dit jaar werden we weer verrast met een goed gevuld kerstpakket, bestaande uit een flinke hoeveelheid vlees verpakt in een wokpan.

Boem, weg !

€9,95

Aangrijpend verhaal over de vuurwerkramp in Enschede gezien door de ogen van een kind.
Gino's moeder staat voor het raam een sigaretje te roken als de jongen op zijn fiets springt om nog snel even een cadeautje voor moederdag te kopen. Het is vier minuten over half vier en nog zeker tien minuten fietsen naar de stad. Als hij nu gaat, heeft hij nog ruim een uur om iets voor haar uit te zoeken. Voordat hij de steeg uit is klinkt er een harde knal, niet lang daarna gevolgd door een tweede. Later beseft Gino dat het het laatste beeld van zijn moeder is geweest. Boem, weg! is het eerste en enige jeugdboek over de ramp in Enschede. Het beschrijft heel direct en zonder vals sentiment de gebeurtenissen in Gino's leven vlak voor en na de ramp.

Marcel Vaarmeijer (43) woont en werkt in Amsterdam. In 1995 debuteerde hij met een columnreeks over de marine in NREuro Handelsblad. Daarna publiceerde hij (deels onder pseudoniem) een verhalenbundel en vier romans. Boem, weg! is zijn eerste kinderboek.

Auteur: M. Vaarmeijer
ISBN-13: 9789025742218

reageer

Bijbelteksten - Bibleverses

Jakobus 1: 2-6

Geloof en standvastigheid

2 Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. 3 Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. 4 Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming.
5 Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven. 6 Vraag vol vertrouwen, zonder enige twijfel. Wie twijfelt is als een golf in zee, die door de wind heen en weer wordt bewogen. 7-8 Wie zo aarzelend en onberekenbaar is bij alles wat hij doet, moet niet denken dat hij iets van de Heer zal krijgen.

James 1:2-6

Faith and steadfastness

2 Count it all joy, my brethren, when you meet various trials, 3 for you know that the testing of your faith produces steadfastness. 4 And let steadfastness have its full effect, that you may be perfect and complete, lacking in nothing. 5 If any of you lacks wisdom, let him ask God, who gives to all men generously and without reproaching, and it will be given him. 6 But let him ask in faith, with no doubting, for he who doubts is like a wave of the sea that is driven and tossed by the wind. 7 For that person must not suppose that a double-minded man, unstable in all his ways, will receive anything from the Lord.

Openbaring 1:4-3:22
Aan de zeven gemeenten

14 Schrijf aan de engel van de gemeente in Laodicea:
“Dit zegt Amen, de trouwe en betrouwbare getuige, het begin van Gods schepping: 15 Ik weet wat u doet, hoe u niet koud bent en niet warm. Was u maar koud of warm! 16 Maar nu u lauw bent in plaats van warm of koud, zal ik u uitspuwen. 17 U zegt dat u rijk bent, dat u alles hebt wat u wilt en niets meer nodig hebt. U beseft niet hoe ongelukkig u bent, hoe armzalig, berooid, blind en naakt. 18 Daarom raad ik u aan: koop van mij goud dat in het vuur gelouterd is, en u zult rijk zijn; witte kleren om u te kleden en uw naaktheid te bedekken, zodat u zich niet meer hoeft te schamen; zalf voor uw ogen, zodat u weer kunt zien. 19 Iedereen die ik liefheb wijs ik terecht en bestraf ik. Zet u dus volledig in en breek met het leven dat u nu leidt. 20 Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen, en we zullen samen eten, ik met hem en hij met mij.
21 Wie overwint zal samen met mij op mijn troon zitten, net zoals ik zelf overwonnen heb en samen met mijn Vader op zijn troon zit. 22 Wie oren heeft, moet horen wat de Geest tegen de gemeenten zegt.”’

Revelation 3:14-22

Letter to the zeven churches

14 "And to the angel of the church in La-odice'a write: 'The words of the Amen, the faithful and true witness, the beginning of God's creation. 15 "'I know your works: you are neither cold nor hot. Would that you were cold or hot! 16 So, because you are lukewarm, and neither cold nor hot, I will spew you out of my mouth. 17 For you say, I am rich, I have prospered, and I need nothing; not knowing that you are wretched, pitiable, poor, blind, and naked. 18 Therefore I counsel you to buy from me gold refined by fire, that you may be rich, and white garments to clothe you and to keep the shame of your nakedness from being seen, and salve to anoint your eyes, that you may see. 19 Those whom I love, I reprove and chasten; so be zealous and repent. 20 Behold, I stand at the door and knock; if any one hears my voice and opens the door, I will come in to him and eat with him, and he with me. 21 He who conquers, I will grant him to sit with me on my throne, as I myself conquered and sat down with my Father on his throne. 22 He who has an ear, let him hear what the Spirit says to the churches.”

Hebreeën 3:12-19

Luisteren naar zijn stem

12 Zie er dus op toe, broeders en zusters, dat niemand van u door een kwaadwillig, ongelovig hart afvallig wordt van de levende God, 13 maar wijs elkaar terecht, elke dag dat dit ‘vandaag’ nog geldt, opdat niemand van u halsstarrig wordt omdat hij door zonde verleid werd. 14 Want alleen als we tot het einde toe resoluut vasthouden aan ons aanvankelijk vertrouwen, blijven we deelgenoten van Christus. 15 Wanneer er gezegd wordt ‘Horen jullie vandaag zijn stem, wees dan niet koppig, als tijdens de opstand’ – 16 wie waren het dan die zijn stem hoorden en toch opstandig werden? Waren dat niet degenen die onder Mozes’ leiding uit Egypte waren weggetrokken? 17 Wie werden veertig jaar lang door zijn woede getroffen? Waren dat niet degenen die gezondigd hadden en van wie de lijken neervielen in de woestijn? 18 En aan wie zwoer hij dat ze niet zouden binnengaan in zijn rust – toch zeker aan hen die ongehoorzaam waren? 19 Zo zien we dat zij er niet konden binnengaan vanwege hun ongeloof.

Hebrew 3:12-19

Listening to His voice

12 Take care, brethren, lest there be in any of you an evil, unbelieving heart, leading you to fall away from the living God. 13 But exhort one another every day, as long as it is called "today," that none of you may be hardened by the deceitfulness of sin. 14 For we share in Christ, if only we hold our first confidence firm to the end, 15 while it is said, "Today, when you hear his voice, do not harden your hearts as in the rebellion." 16 Who were they that heard and yet were rebellious? Was it not all those who left Egypt under the leadership of Moses? 17 And with whom was he provoked forty years? Was it not with those who sinned, whose bodies fell in the wilderness? 18 And to whom did he swear that they should never enter his rest, but to those who were disobedient? 19 So we see that they were unable to enter because of unbelief.

Hebreeën 10: 19-25
Geloof en volharding

19 Broeders en zusters, dankzij het bloed van Jezus kunnen we zonder schroom binnengaan in het heiligdom, 20 omdat hij voor ons met zijn lichaam een weg naar een nieuw leven gebaand heeft, door het voorhangsel heen. 21 We hebben nu een hogepriester die dienst doet in het huis van God; 22 laten we God dan naderen met een oprecht hart en een vast geloof, nu ons hart gereinigd is, wij van een slecht geweten bevrijd zijn en ons lichaam met zuiver water is gewassen. 23 Laten we zonder te wankelen datgene blijven belijden waarop we hopen, want hij die de belofte heeft gedaan is trouw. 24 Laten we opmerkzaam blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen, 25 en in plaats van weg te blijven van onze samenkomsten, zoals sommigen doen, elkaar juist bemoedigen, en dat des te meer naarmate u de dag van zijn komst ziet naderen.

Hebrew 10:19-25

Faith

19 Therefore, brethren, since we have confidence to enter the sanctuary by the blood of Jesus, 20 by the new and living way which he opened for us through the curtain, that is, through his flesh, 21 and since we have a great priest over the house of God, 22 let us draw near with a true heart in full assurance of faith, with our hearts sprinkled clean from an evil conscience and our bodies washed with pure water. 23 Let us hold fast the confession of our hope without wavering, for he who promised is faithful; 24 and let us consider how to stir up one another to love and good works, 25 not neglecting to meet together, as is the habit of some, but encouraging one another, and all the more as you see the Day drawing near.

Efeziërs 1:13-14
Lof en dank

13 In hem hebt ook u de boodschap van de waarheid gehoord, het evangelie van uw redding, in hem bent u, door uw geloof, gemerkt met het stempel van de heilige Geest die ons beloofd is 14 als voorschot op onze erfenis, opdat allen die hij zich heeft verworven verlost zullen worden, tot eer van Gods grootheid.

Ephesians 1:13-14

Praise and thanking

13 In him you also, who have heard the word of truth, the gospel of your salvation, and have believed in him, were sealed with the promised Holy Spirit, 14 which is the guarantee of our inheritance until we acquire possession of it, to the praise of his glory.

Handelingen 2: 43-47
Het leven van de eerste gemeente

43 De vele tekenen en wonderen die de apostelen verrichtten, vervulden iedereen met ontzag. 44 Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. 45 Ze verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. 46 Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde. 47 Ze loofden God en stonden in de gunst bij het hele volk. De Heer breidde hun aantal dagelijks uit met mensen die gered wilden worden.

Acts 2:43-47

43 And fear came upon every soul; and many wonders and signs were done through the apostles. 44 And all who believed were together and had all things in common; 45 and they sold their possessions and goods and distributed them to all, as any had need. 46 And day by day, attending the temple together and breaking bread in their homes, they partook of food with glad and generous hearts, 47 praising God and having favor with all the people. And the Lord added to their number day by day those who were being saved.

Romeinen 5: 1-11

leven in vrede met God

[5] 1 Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in vrede met God, door onze Heer Jezus Christus. 2 Dankzij hem hebben we door het geloof toegang gekregen tot Gods genade, die ons fundament is, en in de hoop te mogen delen in zijn luister prijzen we ons gelukkig. 3 En dat niet alleen, we prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende, omdat we weten dat ellende tot volharding leidt, 4 volharding tot betrouwbaarheid, en betrouwbaarheid tot hoop. 5 Deze hoop zal niet worden beschaamd, omdat Gods liefde in ons hart is uitgegoten door de heilige Geest, die ons gegeven is. 6 Toen wij nog hulpeloos waren is Christus immers voor ons, die op dat moment nog schuldig waren, gestorven. 7 Er is bijna niemand die voor een rechtvaardig mens wil sterven; slechts een enkeling durft voor een goed mens zijn leven te geven. 8 Maar God bewees ons zijn liefde doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. 9 Des te zekerder is het dus dat wij, nu we door zijn dood zijn vrijgesproken, dankzij hem zullen worden gered en niet veroordeeld. 10 Werden we in de tijd dat we nog Gods vijanden waren al met hem verzoend door de dood van zijn Zoon, des te zekerder is het dat wij, nu we met hem zijn verzoend, worden gered door diens leven. 11 En meer nog, dat wij God prijzen danken we aan onze Heer Jezus Christus, door wie we nu al met God zijn verzoend.

Romans 5:1-11

living in peace with God

¹ Therefore, since we are justified by faith, we have peace with God through our Lord Jesus Christ. Through him we have obtained access to this grace in which we stand, and we rejoice in our hope of sharing the glory of God. More than that, we rejoice in our sufferings, knowing that suffering produces endurance, and endurance produces character, and character produces hope, and hope does not disappoint us, because God's love has been poured into our hearts through the Holy Spirit which has been given to us. While we were still weak, at the right time Christ died for the ungodly. Why, one will hardly die for a righteous man--though perhaps for a good man one will dare even to die. But God shows his love for us in that while we were yet sinners Christ died for us. Since, therefore, we are now justified by his blood, much more shall we be saved by him from the wrath of God. For if while we were enemies we were reconciled to God by the death of his Son, much more, now that we are reconciled, shall we be saved by his life. Not only so, but we also rejoice in God through our Lord Jesus Christ, through whom we have now received our reconciliation.

Korintiërs 13: 1-3
De liefde

[13] 1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. 2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. 3 Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.

1 Corinthians 13:1-3

love

¹ If I speak in the tongues of men and of angels, but have not love, I am a noisy gong or a clanging cymbal. ² And if I have prophetic powers, and understand all mysteries and all knowledge, and if I have all faith, so as to remove mountains, but have not love, I am nothing. ³ If I give away all I have, and if I deliver my body to be burned, but have not love, I gain nothing

Handelingen 2: 1-4

De komst van de heilige Geest
[2] 1 Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. 2 Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. 3 Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, 4 en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven.

Acts 2:1-4

Coming of the holy spirit

¹ When the day of Pentecost had come, they were all together in one place. ² And suddenly a sound came from heaven like the rush of a mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. ³ And there appeared to them tongues as of fire, distributed and resting on each one of them. ⁴ And they were all filled with the Holy Spirit and began to speak in other tongues, as the Spirit gave them utterance.

Galaten 1: 1-5

De brief aan de Galaten
[1] 1 Van Paulus, een apostel die niet

is aangesteld of gezonden door mensen,maar door Jezus

Christus en God, de Vader, die Christus uit de dood heeft opgewekt. 2 Aan de gemeenten in Galatië, ook namens alle broeders en zusters die bij mij zijn. 3 Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van onze Heer Jezus Christus, 4 die zichzelf gegeven heeft voor onze zonden om ons te bevrijden uit deze door hetkwaad beheerste wereld. Dat is de wil van onze God en Vader. 5 Hem komt de eer toe tot in alle eeuwigheid.

Amen.

Galatians 1:1-5

the letter to the Galatians

¹ Paul an apostle--not from men nor through man, but through Jesus Christ and God the Father, who raised him from the dead-- ² and all the brethren who are with me, To the churches of Galatia: ³ Grace to you and peace from God the Father and our Lord Jesus Christ, ⁴ who gave himself for our sins to deliver us from the present evil age, according to the will of our God and Father; ⁵ to whom be the glory for ever and ever. Amen.

Lukas 3:15-17

15 Het volk was vol verwachting, en allen vroegen zich af of Johannes misschien de messias was, 16 maar Johannes zei tegen hen: ‘Ik doop jullie met water, maar er komt iemand die meer vermag dan ik; ik ben zelfs niet goed genoeg om de riem van zijn sandalen los te maken. Hij zal jullie dopen met de heilige Geest en met vuur; 17 hij houdt de wan in zijn hand om de dorsvloer te reinigen, het graan zal hij bijeenbrengen in zijn schuur en het kaf in onblusbaar vuur verbranden.

^{Luke 3:15-17}

¹⁵ As the people were in expectation, and all men questioned in their hearts concerning John, whether perhaps he were the Christ, ¹⁶ John answered them all, "I baptize you with water; but he who is mightier than I is coming, the thong of whose sandals I am not worthy to untie; he will baptize you with the Holy Spirit and with fire. ¹⁷ His winnowing fork is in his hand, to clear his threshing floor, and to gather the wheat into his granary, but the chaff he will burn with unquenchable fire."

reageer

Fotoalbum

Logs

De kogel is door de kerk!
Spreuk van de dag
Das pech...internet weg..
Zomaar een plaatje...
Spreuk van de dag
Dagboek deel 95 Vertrouwe
Spreuk van de dag
Dagboek deel 94
Spreuk van de dag
De Witte Wereld
Spreuk van de dag
Eventjes weg.....
Spreuk van de dag
Gelukkig nieuwjaar
Spreuk van de dag
En toen....
Spreuk van de dag
Schroom...?
Spreuk van de dag
Mijn verhaal
Spreuk van de dag
Ik heb Jezus nooit gezien
Spreuk van de dag
Bidden naar God's wil
Spreuk van de dag
Dagboek deel 93 Homeopath
Spreuk van de dag
Onderweg naar Giethoorn
Spreuk van de dag
Zomaar even
Spreuk van de dag
Heerlijk gevoel...
Spreuk van de dag
Overgang...???!!
Spreuk van de dag
Creation
Voor jou
Spreuk
Werken aan jezelf
Spreuk van de dag
Zo! Eindelijk dan!
Spreuk van de dag
ÉÉN worden...
Spreuk van de dag
Kennen en weten...
Spreuk van de dag
Gewoon te slim....
Contact

home | beheer | stats | punt.nl

Contact
Religie/Christendom | Bezoekers informatie | 27 April 2009 | 17:15:12

VOOR CONTACT:

sebohilberts @ live.nl

De kogel is door de kerk!
Religie/Christendom | OVER MIJ | 30 Januari 2010 | 12:57:10

De kogel is door de kerk!

De knoop is doorgehakt, de beslissing is genomen: op 8 maart a.s. is de grote dag!

Dan krijg ik iets soortgelijks als hierboven ingeplant/genaaid/gelast: de titanium hartklep.

Enkele uren onder zeil (gelukkig) en als het dan goed is, kom ik als "the Titanium Man`weer bij..

We zullen het zien, maar eerst....wacht me nog een ronduit helse verschrikking..de kaakchirurg!! Oh, hemel! Je wil niet weten hoezeer ik daar tegenop zie!!! Die hartoperatie maak ik toch niet bewust mee, maar die beul...doodsbang ben ik voor die kerel!!!

Volgens mij moet je ook een heel specifiek karakter hebben om kaakchirurg-tandarts te willen worden. Op z´n minst moet je volgens mij beschikken over een ruime dosis sadisme........

Drie kiezen eruit en hij vertelt dat alsof hij net de lotto gewonnen heeft, met een vreselijke grijns van oor tot oor...

Zou er nergens op deze wereld ook maar iemand een klein beetje medelijden met deze arme ziel kunnen hebben...???

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 30 Januari 2010 | 12:28:38

Spreuk van de dag

Piekeren neemt de zorgen van morgen niet weg,

wel de kracht van vandaag.

Das pech...internet weg...
Religie/Christendom | Algemeen | 22 Januari 2010 | 15:24:46

Da's pech...Internet weg...

Wat een gedoe zeg!

Al sinds maandagavond kom ik te pas en te onpas niet meer op internet..

Ligt aan de stekker, een soort "wireless-adapter".

Het wordt weer snel tijd voor een ouderwetse kabel, want dat gestoei met die stekkers telkens...

Ik baal als een stekker.. een wireless-stekker...

"Uhh...denk om je hart, Sebo! Kalmte kan je redden..!!"

Zomaar een plaatje...
Religie/Christendom | Foto's | 22 Januari 2010 | 15:13:16

Zomaar even een plaatje van een spectaculaire lucht...

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 22 Januari 2010 | 15:06:44

Spreuk van de dag

Tussen het volhouden door mag je best even uitrusten.

Dagboek deel 95 Vertrouwen
Religie/Christendom | Dagboek | 15 Januari 2010 | 03:22:37

Dagboek deel 95

Vertrouwen...

Vrijdag, 15-01-2010

Tsja..wat zal ik zeggen over deze titel?
Een mens kan soms zó vol zijn van z’n eigen gevoelens en gedachten dat het moeilijk wordt om ze te ordenen. Alles in het juiste perspectief zien, proberen de dingen op een rationele wijze te benaderen, wetende dat dat nooit helemáál zal lukken. De emoties die daarmee gepaard gaan in een juiste baan leiden, of althans... proberen.
Zorgen dat je niet overmand wordt door onrust. Vaak wordt er gezegd dat we de dingen moeten overlaten aan de Here God en dat doen we dan ook. De ‘last’ die ons bezighoudt overgeven aan Hem, die er het beste mee om kan gaan. Echt af-geven aan Hem en niet meer uit Zijn handen terugpakken.
Tsja...dat afgeven gaat nog wel, maar dat ‘niet meer terugpakken’...dat is voor mijzelf nog wel eens een probleem. maar al te vaak leg ik iets voor aan de Here Jezus, maar ook even zovaak pak ik het zelf weer terug. Alsof ik het zèlf wil oplossen. Alsof ik denk dat ik het op kan lossen, wát dat dan ook moge zijn..

In dit geval gaat het om rust en het tegenovergestelde: onrust/angst.
Wat als...
wat dan..
En hoe moet het dán??
Zal zij het wel redden? Zal de gemeente haar dragen, waar ze zelf niet kan?
Maak ik me zorgen om niets?
Misschien...
Ik hoop en bid het...

Gelukkig kan mijn lief bogen op de liefde en warmte van mijn familie èn haar familie! Het maakt me een stuk geruster, te weten dat ook mijn familie mijn lief in de armen gesloten heeft en haar op handen draagt!

Toch kan ik niet nalaten om ongerust te zijn.
Vreemd...
Ik heb toch alles in de handen van de Heer gelegd? Dan kan ik / mág ik toch vertrouwen hebben? En tóch...af en toe bekruipt me de angst. Wat, als het fout gaat? Stel dat de Heer andere bedoelingen heeft? Stel dat ik er niet meer ben? Zal zij het wel redden? Hoe zal het háár dan vergaan? In wat voor gat komt zij dan terecht?

Ik weet het wel: ik moet daar niet aan denken..
Vertrouwen hebben..
Ik heb het overgegeven aan de Here God en, ach...”...’ze’ kunnen zóveel tegenwoordig..”
...maar wát áls...??

Waar dit allemaal over gaat?
Wel: over ongeveer vier weken wordt ik geopereerd. Een hele nieuwe hartklep krijg ik. Tenminste..dat is de bedoeling. Tót die tijd is het zaak om wat gewicht te verliezen en zo gezond mogelijk te leven. Opzich niets mis mee zou je zeggen, ware het niet dat mijn lichaam ook nog andere gebreken kent die niet zomaar overgaan met ‘een poosje gezond leven’.
Welke risico’s zijn er? Welke gevaren brengt dat met zich mee? En wat houdt dat alles in voor de operatie? Zal het wel goed gaan? Zullen er geen ‘complicaties’ zijn?
...
Ja! Ik ben een christen, een kind van de Here Jezus. En ik kan alleen maar hopen en bidden dat ik door mijn denken en handelen die titel ook wèrkelijk waardig ben. Maar ik ben ook mèns! Met alle gebreken die daarmee gepaard gaan zoals menselijke gevoelens, hoe bedriegelijk die ook kúnnen zijn.
Soms, helaas maar al te vaak, worden we geplaagd door tal van tegenstrijdige gevoelens. Aan de ene kant willen we best geloven, maar aan de andere kant is het soms zo ongelooflijk moeilijk. In een soortgelijke situatie bevind ik me nu: ik wéét wel en wíl wel, maar wát áls....??

Iedereen zal zeggen: “Je zègt het zelf al!! Dus waar maak je je nou zorgen om??!!”
En iedereen heeft dan gelijk,...maar tóch...

....

Tsja, zo zie je maar, lieve lezer:
Geloven is geen garantie voor een rustige cruise, een happy boottochtje, of een warme kerkdienst. Integendeel: voor mij persoonlijk betekent geloven een coninue-strijd, waarin ik elk moment opnieuw moet leren om de dingen niet alleen óver te geven aan de Here God, maar ook moet leren om de overgegeven zaken ook bij Hem te láten en niet meer terug te pakken.

‘Geloven in’ betekent:
Vertrouwen hebben in /volledig vertrouwen op...

Soms heb ik het gevoel dat ik heel dicht bij kom en soms..
heb ik het gevoel dat ik mijlenver verwijderd ben...

Bid voor ons, wil je?

In God’s warmte en zorg,

Sebo

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 15 Januari 2010 | 02:58:14

Spreuk van de dag

Vertrouwen, is geloven wat je nog niet kunt zien.

De beloning voor dit vertrouwen is zien wat je gelooft.

Dagboek deel 94
Religie/Christendom | Dagboek | 12 Januari 2010 | 12:15:54

Dagboek deel 94

“Hart”-grondig Hopen...

Dinsdag, 12-01-2010

Spannend, spanning, gespannen, overspannen.....

Iedereen kent deze uitspraken wel en iedereen heeft er wel mee te maken.
Meestal gaan ze gepaard met stress, teleurstelling of andere vervelende aspecten des levens.

Nou moet ik zeggen, dat Greet en ik zowiezo al niet echt een ‘gezonde’ start hadden in ons huwelijk en dat werd er niet echt veel beter op, naarmate de maanden vorderden. Veel huidklachten, later ook wat longklachten (astma) en uiteindelijk een flinke achteruitgang van de hartconditie. Zodanig zelfs, dat de trap oplopen een zeer vermoeiende aangelegenheid werd en een hartoperatie dus niet langer meer uit kon blijven. En alsof dat allemaal nog niet genoeg is verlies ik tot overmaat van ramp ook nog eens mijn baan door de economische recessie.

Over de meeste zaken heb ik al verteld en m’n regelmatige lezers weten inmiddels al wel van de hoed en de rand. In het kort komt het erop neer, dat m’n vrouw en ik af en toe toch bijzonder turbulente en soms zelfs zeer stormachtige tijden doormaakten. Toch waren we ons er altijd van bewust dat we niet met z’n tweeën waren maar met z’n drieën: “...Een koord dat uit drie strengen is gevlochten, is niet snel stuk te trekken.” (Pred. 4:12b) De Here Jezus was altijd bij ons, ook in onze moeilijkste momenten.
Door alle tijden heen en in alle omstandigheden zijn we altijd blijven bidden voor rust en vrede, voor een gemoed van berusting en voor wijsheid. Nou weet ik best dat je soms wat meer met gebed bezig bent en soms wat minder en dat dat tevens betekent dat we soms niet helemaal stilstaan bij díé dingen waar we al vaker voor gebeden hebben in het verléden. Maar, zo bedacht ik me, het is misschien wel eens goed om af en toe terug te kijken naar m’n ‘gebedsleven’. Al was het maar om te ontdekken, hoeveel van m’n gebeden verhoord zijn en vooral, wèlke en op welke momènten.

Als we zo eens terugkijken, kunnen we met een gerust geweten zeggen dat we gezegend zijn!
Waarom? Simpel: je zou toch zeggen, dat er in ons leventje ruimschoots reden is tot behoorlijke spanning. En dus...wrevel, stress, sjacherijnigheid, moedeloosheid of wat al niet meer, met alle vervelende gevolgen vandien.
En toch is dat niet het geval! Integendeel: in onze gebeden vragen (en vroegen) we vooral om rust en berusting over díé dingen, die we tóch niet kunnen veranderen en zie daar...dat kregen we ook!! Wat is het heerlijk om te ervaren dat God zo dicht bij je kan zijn en werkelijk naar je luistert. We leren dan ook steeds meer en meer om te vertrouwen op Hem. Echt en volledig te vertrouwen. Niet zomaar even een last bij Hem neerleggen en die dan later weer uit Zijn hand pakken, maar ook echt dáár laten, waar we die last hebben neergelegd: bij Hem die alle dingen gebruikt ten gunste van ons geestelijk welzijn! En zo kunnen we dus de dingen op hun beloop laten, zonder dat we er ook werkelijk ongerust over worden.

Goed!
Dan nu de hart-catheterisatie. Wat hebben ze nu gedaan?
Om 08:00 moest ik in het ziekenhuis zijn. Om 9:00 was ik aan de beurt.
Via een slangetje in de lies ging men richting de hartkamer, kransslagader en de Aorta-klep. Met slechts een plaatselijke verdoving kon ik prima meekijken op de monitor, waar ik het slangetje zag kruipen. (af en toe voelde ik het ook lichtjes) Zo nu en dan kwam er een wolkje uit het slangetje: de contrast-vloeistof, waardoor men beter kan kijken.
Ongeveer een uurtje later was ik weer terug “op zaal” waar ik te horen kreeg dat ik twee uur (!!!) doodstil moest blijven liggen. Mocht zelfs m’n hoofd niet oprichten of m’n handen onder het hoofd doen. Dit zou teveel druk geven op de buik en lies, waardoor het wondje weer open kon gaan.
En ik kan je vertellen, lieve lezer, dat twee uur doodstil liggen een schier eindeloze periode is..!!!
Eindelijk, na die eeuwigheid, mocht ik een half uurtje rechtop zitten en daarna vervolgens een eindje lopen...voorzichtig.
Nog even lachen? Die contrastvloeistof moet je weer uitplassen door tijdens het liggen veel water te drinken. En ik kan je vertellen, dat in liggende positie dat gehannes met zo’n plas-fles een behoorlijk genante vertoning is..!!!! Stel je daar zelf maar iets bij voor, hahaha...
En het eindresutaat? Behalve de aorta-klep is alles piekfijn in orde! Dus kan er op korte termijn geopereerd worden. Dan wordt Sebo “de bionische man”, met een metalen klep. Gierende-hartkleppen-nog-an-toe, zeg!!
Ik hoor m’n vrouw nu al zeggen:
“Houdt ie eindelijk z’n klep eens, hoor ik die ándere klep continue..!”
(Zo! Alvast even m’n zus het gras voor de voeten wegmaaien, want die komt geheid met een soortgelijke opmerking....) :)

We hopen (en vertrouwen) “hartgrondig” op een gezonde ontwikkeling...

Tot zover eerst.

Een fijne dag,

Sebo

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 12 Januari 2010 | 12:11:37

Spreuk van de dag

God, geef mij de zielsrust om dingen te accepteren die ik niet kan veranderen,

de moed om aan te pakken wat ik wel kan veranderen

en de wijsheid om het verschil te weten.

De Witte Wereld
Religie/Christendom | Video's | 08 Januari 2010 | 12:05:09

De Witte Wereld

Wat een Witte Wereld, hè?

Bijna iedereen heeft er wel last van. De wegen zijn glad en er is bijna geen zout meer. De prut en bende die op straat ligt loop je mee in huis, auto’s willen niet starten, sloten zitten vastgevroren. Postbodes vechten zich een weg door de opgehoopte en vastgevroren sneeuwwallen en auto’s glijden meer dan dat ze rijden. Tot overmaat van ramp moet je je heel voorzichtig voortbewegen, want bij de minste fout lig je languit in die kouwe, natte troep!
Laten we eerlijk zijn: de enigen die hier een ruime mate van pret aan beleven zijn zij, die zich gelukkig mogen prijzen met een leeftijd van 12 jaar of jonger...

Toch is niet alles treur en ellende.
Wie er oog voor heeft, ziet ook de bekoringen van zo’n winters landschap. Okee, in de stadse straten is het vaak een modderige prut, maar wie iets verder kan kijken ziet bijvoorbeeld een bos, een weiland, de glooiïngen in het landschap...èn..vanwege het uitblijven van verkeer op het platte land: een heerlijke, bijna serene rust.

Dáár hebben m'n lief en ik woensdagmiddag lekker van genoten. Net terug uit het ziekenhuis (waarvan hierboven een verslag volgt) even er tussenuit.

Geniet je even mee?

"De Witte Wereld"

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 08 Januari 2010 | 10:38:19

Spreuk van de dag

Positieve woorden maken een positief verschil.

Eventjes weg.....
Religie/Christendom | OVER MIJ | 05 Januari 2010 | 00:32:14

Eventjes weg...

Ken je de "wet van Murphy"? Die bepaalt dat áls er iets fout gaat, ook echt alles in één keer komt! En dat lijkt hier af en toe het geval.

Wat er nu weer loos is?

Ach niet veel.. Moet alleen vandaag om 08:00 uur in het ziekenhuis zijn voor een hart-catheterisatie.

- "Oh? Hartproblemen..??"

"Och, neu..niet echt... Heb een hart van goud. Alleen jammer dat het zo slecht functioneert.."

Dus, boeren, burgers en buitenlui:

Ben heel eventjes weg.....

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 05 Januari 2010 | 00:20:56

Spreuk van de dag

De meeste problemen in het leven zijn op te lossen

door er geen probleem van te maken.

Gelukkig nieuwjaar
Religie/Christendom | Algemeen | 02 Januari 2010 | 19:21:53

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 02 Januari 2010 | 19:09:58

Spreuk van de dag

In het verleden niet behaalde resultaten

bieden mogelijkheden voor de toekomst.

En toen....
Religie/Christendom | OVER MIJ | 16 December 2009 | 12:54:15

En toen...was er de blues....

....en was het opeens niet meer zo stil..

Het heeft even geduurd, maar dat heeft zo z'n redenen.

Afgelopen zondag was één van m'n abonnees hier met z'n vrouw om eens nader kennis te komen maken. Erg leuk! Natuurlijk is het fijn (en vooral goed) om te weten dat je gelezen wordt, maar voor mij persoonlijk is het ook erg leuk om een vervent lezer ook eens te ontmoeten. Het was dan ook een bijzonder gezellige en warme zondagmiddag. Heerlijk bijkletsen en elkaars verhaal horen, samen praten over wat je is overkomen, elkaar aanvullen en bemoedigen en sterken waar nodig. Aan het eind van de middag hebben we gezellig met z'n vieren gegeten en pas tegen de avond zijn meneer en mevrouw weer vertrokken. Tevreden over een zeer geslaagde middag en een tevreden stel in Enschede achterlatend.

De volgende dag nog een bedankje gehad voor de fijne zondag.

En toen was het maandag...

Ziekenhuis in, ziekenhuis uit, longfunctie hier, bloedonderzoek daar, allergoloog hier, nieuwe medicijnen daar..enzovoorts...

Eenmaal op weg naar de uitgang (ik was een beetje verdwaald in het ziekenhuis in Hengelo) belde mijn baas op. Als ik ook maar een béétje mobiel was, moest ik pertinent de volgende dag op het werk komen! Er zou een toespraak komen van de algemeen directeur over de slechte stand van zaken in ons bedrijf en over 'hoe nu verder'.

Ik voelde me enigszins gespannen, want ondanks dat ik in de ziektewet zit ben ik wel op de hoogte van alle verhalen over 'weinig werk', 'geen uitzendkrachten meer op de vloer', 'slechte vooruitzichten', enz. enz. En dus: toch maar even een lichte oriëntatie aangaande de rechten van de werknemer verricht in "advokatenland".

Gistermiddag toog ik met een beetje spanning in m'n lijf en hoofd dan toch maar naar de zaak om de toespraak aan te horen. Die was heel kort en werd afgesloten met de mededeling dat er over alle afdelingen in totaal veertien mensen ontslag aangezegd zou worden en dat iedereen terug moest naar de eigen afdeling. Daar zouden de betreffende namen worden afgeroepen en die mensen moesten mee naar een kantoortje.

En wat denk je..? Jawel hoor...

Ik zat er ook bij..!

De kogel is door de kerk, het zwaard van Damocles is gevallen...

Amerikanen hebben een gezegde:

"It ain't over, 'till the fat lady sings the blues!" Nou, ik kan je vertellen, dat die dikke dame de sterren van de hemel zong en zingt en reken maar dat het blues is!! Zeker toen ik thuis kwam, was de blues niet van de lucht!!! Zelden ben ik zo down geweest als in die eerste paar uren...

Er was zelfs sprake van een zekere paniek. Wat nu? Hoe nu verder? Wat staat me nu allemaal te wachten? Kunnen we wel in ons huisje blijven wonen? Ik weet niet eens hoe en waar je een uitkering moet aanvragen! Het stikt in Nederland van de zg. "drie-letter-organisaties", van CWI, UWV, DMO en weet ik veel wat nog meer!

Dus..hoe de dingen zich de komende tijd gaan ontwikkelen? Geen idee, maar ik hou jullie op de hoogte! Weet alvast wèl dit: we hebben veel gebeden voor rust en vrede in ons hoofd en hart en dat lijkt de Here God bepaald positief beantwoord te hebben! De situatie ligt er nu eenmaal en we hebben zoiets van "Als het dan tóch gaat gebeuren, dan kunnen we er ook maar het beste van maken.." En we zien wel waar deze stormwind ons bootje heenblaast. De Here Jezus heeft ons nu eenmaal geen rustige reis beloofd, maar wèl een behouden aankomst!

Dus: wordt vervolgd.....

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 16 December 2009 | 10:20:17

Spreuk van de dag

Spreek alleen wanneer je de stilte kunt verbeteren.

Schroom...?
Religie/Christendom | OVER MIJ | 03 December 2009 | 00:56:28

Schroom...??

Donderdag, 3 december.

Nèt...amper een uur...

Van een vriend kreeg ik een hele lijst van Opwekking via zijn betaalsite. Bijna alle 700 nummers op een presenteerblaadje, gratis en voor niets, in mp3-formaat.

De lijst draait in Winamp al zo'n vijf uren continue, maar we zijn nog lang niet aan het eind!

Heerlijk genietend bedenk ik, hoe goed ik het eigenlijk heb:

Hier zit ik dan, wijntje naast me, muziekje op en niet eens via de koptelefoon; gewoon via de speakers want mijn 'kantoortje' ligt helemaal achterin de aanbouw. Noch wederhelft, noch buren kunnen het horen, heerlijk toch..?

Overigens begint mijn schrijfhoekje steeds meer 'body' te krijgen. Gisteren via Marktplaats in Enschede twee boekenkasten op de kop kunnen tikken voor een tientje! Gelijk opgehaald en vandaag in elkaar gezet en ik moet eerlijk zeggen: al die boeken staan toch wel erg gezellig en knus. Hier en daar een klein kaarsje en lampje aan, wijntje naast me, muziekje op en genieten van de nachtelijke rust die me in staat stelt om m'n gedachten de vrije loop te laten en ongestoort te schrijven. Vreemd eigenlijk, bedenk ik me opeens.. Het zijn altijd, zo lang ik me kan herinneren, de nachtelijke uren geweest waarin ik werkelijk tot mezelf kon en kan komen. Wat ik beleefd heb, gevoeld heb, gedacht heb gedurende de dag, komt er 's avonds laat het beste uit. Vreemd misschien, maar het zij zo. De mensen die me kennen weten het en realiseren zich net als ik, dat ik eigenlijk best gek ben op de dag, maar in feite een nachtmens ben. Juist in die uren dat de hele wereld slaapt, kom ik tot mezelf. Weg van alle activiteit van alle dag en de rust opzoeken. De stilte (ondanks de muziek) van het alleen zijn is voor mij van bijna essentieel belang.

Dinsdagavond sprak ik over de telefoon met één van m'n vaste lezers. Een jongen, die net als ik de Alpha-cursus gedaan had en zichzelf in veel van mijn stukjes herkent. We spraken vrij lang over gebed en vandaag (gisteren) leerde ik daar weer iets bij.

De meesten van jullie weten inmiddels al wel hoe belangrijk gebed voor mij is, maar blijkbaar kan ik/moet ik nog veel, heel veel leren..

Zo ontdekte ik dat ik het erg moeilijk vind om in gebed voor te gaan voor het eten, als er mensen blijven eten die zelf niet geloven. Misschien herken je dat bij jezelf of bij een ander? Een zekere schroom, een drempel om hardop te bidden waar die ander, die niet-christen bij is. Wat zal hij of zij wel niet van me denken? Het klinkt vast heel erg 'stom' of onecht, temeer omdat hij/zij mij kent van een heel andere kant! En ja, hoe langer ik daar dan over nadenk, hoe moeilijker het voor mezelf wordt om over deze schroom heen te stappen. Bijna, alsof het een soort schaamte betreft.

Maar...schaamte voor wát? Moet ik me schamen?? Voor mijn gebed? Nee toch, zeker?!

En tóch.. Telkens wanneer er een niet christen bleef eten vroeg ik mijn vrouw om voor te gaan. Zo ook dinsdagavond. De jongen van wie ik de Opwekkings-mp3tjes kreeg was een poos bezig geweest met één van m'n pc's en bleef uiteraard eten. Ik vroeg m'n vrouw om te bidden en die zei met een veel betekenende blik: "Het is eigenlijk jouw beurt.." Ik hield voet bij stuk, omdat ik me daar bijzonder opgelaten bij voelde en me eigenlijk niet goed een houding wist te geven.

Later, gisteravond, hebben we daar eens wat nader bij stilgestaan. Het zat me dwars en het moest er uit, ik wilde erover praten, wetende dat dit niet alleen mij maar ook haar stoort.

En ergens in het gesprek zei ze: "Wat dènk je nou? Dat ze dit niet van je verwachten? Door maar gewoon te doen, zoals je áltijd doet zien ze niets. Okee, je práát er wel over, maar ze zien je "het niet doen". Christen bèn je niet, maar dóé je! De mensen uit jouw wereld verwáchten die verandering te zien, waarvan jij zegt dat die er is..!"

Tsja, daar kun je heel lang over nadenken, maar in feite is daar geen speld tussen te krijgen! Het is precies zoals zij het verwoordde en dat heb ik me nooit gerealiseerd...

Ik, voor wie het gebed juist zo belangrijk is, heb er nooit echt bewust bij stilgestaan,dat ook dát stukje hóórt bij die zo belangrijke verandering in je persoonlijke leven. Dat stukje, dat aan anderen laat zien, dat er iets wezenlijks is veranderd. Dus niet alleen een 'verandering van inzicht/mening, maar iets dat zó allesomvattend is, dat het je hele leven en levenshouding verandert.

Die verandering komt niet uit mezelf. Dat is de Heilige Geest. Díé moet het doen! Dáár ben ik me wel bewust van, want zelf kan ik dat never-nooit-niet! Het enige dat ik kan, is me openstellen en elke 'slechte' of 'donkere' eigenschap, bij herkenning, aan de Here Jezus overgeven. In dít geval, het gebed in bijzijn van niet-gelovigen, is slechts één van die slechte kantjes en zo zijn er nog zoveel. En daar heb ik de afgelopen uren aan zitten denken.

Al luisterend naar de muziek dwalen m'n gedachten opeens af naar dat bewuste Alpha-weekend, april 2008. Daar had ik toch een man op een bankje ontmoet in het klooster, terwijl hij een verhaal vertelde over de Heilige Geest..?? Blij, dat ik alles een juiste rubriek heb gegeven, want.. voila, dat verhaaltje:

“..Kijk”, zei de man terwijl hij z’n lege theeglas liet zien, “dit ben jij. Stel je voor dat ik dit glas helemaal tot aan de rand toe vul met water.

Dat water is de Heilige Geest. Op de bodem liggen wat steentjes. Dat zijn je slechte eigenschappen, bijv. arrogantie, hoogmoed, eigendunk, enz. Het water reikt tot aan de rand. Ben je nu helemaal vol van de Heilige Geest? Nee”, zei hij en maakte een gebaar, alsof hij met duim en wijsvinger iets uit het glas haalde. En zonder dat hij iets tussen z’n vingers had, zei hij, terwijl hij z’n twee vingers liet zien, “Kijk, dit steentje hier heet “hoogmoed” en die geef je aan de Here Jezus en Hij neemt het van je weg. Doordat dat ene steentje nu weg is, is er weer een beetje ruimte voor nóg een beetje water, nóg een beetje meer vervulling van de Heilige Geest.”

En daar komt mbt gebed dan nog iets heel belangrijks bij...

Eén van m'n abonnees reageerde op het stuk "Bidden naar God's wil" met een voor haar heel belangrijke bijbeltekst. "Onlywords" schreef:

Romeinen 8:26-27

De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen. Maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten. God, die ons doorgrondt, weet wat de Geest wil zeggen. Hij weet dat de Geest volgens Zijn wil pleit voor allen die Hem toebehoren."

Ik zal je vertellen, dat ik deze tekst helemaal niet kende! Misschien had ik hem wel eens gelezen, maar dan had ik er simpelweg 'overheen' gelezen, zoals dat wel vaker gebeurt bij bijbelgedeelten. Terwijl het toch zó belangrijk is..

Dus..schroom..?

Voor wat? Om wat? Voor wie?

Ik hoor net in één van de opwekkingsnummers, nr. 479,: "..In Hem zijn wij meer dan overwinnaar.."

Geef zo'n stukje zwakheid over aan Hem en zie daar: de Heilige Geest pleit voor ons in woordloze zuchten en in Hèm en dóór Hem zijn wij overwinnaar over wéér een stukje van onze eigen zwakheid!

Een fijne dag gewenst,

Sebo

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 03 December 2009 | 00:53:39

Spreuk van de dag

Wie anderen niet kan vergeven,

maakt de brug kapot waar hij zelf nog over heen moet.

Mijn verhaal
Religie/Christendom | Mijn Getuigenis | 27 November 2009 | 00:53:35

Mijn verhaal

Zo is het begonnen...

Gewoon als mijn verhaal. Iemand las mijn website en zei: "Er staat zóveel op, je Dagboek van Vroeger, je huidige Dagboek, Over Mij, en al die andere stukken...eigenlijk zou je in 'beknopte woorden' eens je getuigenis moeten plaatsen..."

Ja leuk, maar....hoe doe je dat? Wat houdt een getuigenis in? Hoe 'hoort' het eruit te zien? Geen idee. Ik ben nog maar net twee jaar christen en er is zo ontzettend veel dat ik nog niet weet. Nog steeds komen er elke dag vragen bij, maar slechts zelden wordt een vraag ook afdoende beantwoord. Dat betekent voor mij, dat mijn geloof bestaat uit meer vrágen dan antwoorden. Het is echter de ímpact en dus de wáárde van die paar antwoorden, die mijn geloof versterken.

Hoe dit alles, deze site en alles wat er aan vooraf ging, heeft kunnen gebeuren heb ik in 'beknopte zin' weer proberen te geven in mijn eigen bewoordingen in een voor mijn doen "korte samenvatting". Het is bepaald een lang stuk geworden, maar ik zie niet hoe ik het zou kunnen inkorten, zonder af te doen aan de waarde van bepaalde details. Het spijt me heel erg, op voorhand, als de lengte je afschrikt...

En dus...

Mijn getuigenis, hoe ik leefde vóór mijn bekering, de achtergrond ervan en hoe het verder ging.

Mijn verhaal..

Dit is mijn getuigenis over de Liefde van mijn Heer.
Jarenlang moest ik de vernederingen van mijn moeder doorstaan. Gebukt gaande onder een absolute tirannie, hield ik jarenlang het hoofd boven water zonder hulp van derden. Al die tijd vroeg ik me af, waarom ze mij zo haatte. Wat had ik haar misdaan? Ik had er toch niet voor gekozen om in dit ‘tranendal’ rond te lopen? Het was toch zeker niet mijn schuld dat ik geboren was? Nou dan! Waarom haatte ze me dan zó erg, dat ze zelfs op een bepaald moment op m’n dertiende tegen me zei: “Was jij maar hartstikke dood! Was jij maar nooit geboren!!” Had ze dan hélemaal niet in de gaten, dat ik ook eigenlijk alleen maar een bang jochie was, dat ook wel eens die arm om me heen wilde voelen, net als mijn broertje? Maar inplaats daarvan kreeg ik trouw elke dag m’n portie klappen en vernederingen. Regelmatig bedacht ik, dat het beter was als ik dood zou zijn en een enkele keer besloot ik zelfs om de daad bij het woord te voegen en een einde aan mijn leven te maken dat op dat moment nog maar 14 jaar oud was, hetgeen uiteraard mislukte.
Natuurlijk spreekt het voor zich, dat ik op mijn beurt m’n moeder bijzonder haatte voor alles dat ze me aandeed en aangedaan had. Die haat werd een deel van mij, zoals mijn gezicht een deel van mij was. Het hóórde gewoon bij me...
Eenzaat, die ik als jong-volwassene inmiddels geworden was, dacht ik uiteindelijk tóch wat liefde gevonden te hebben. Vol opgekropte woede, om de haverklap volledig ontploffend, teleurgesteld in alles en iedereen en vreselijk verbitterd kwam ik terecht bij een christelijke jeugd-organisatie, YFC (Youth For Christ). Van het één kwam het ander en vóór ik het goed en wel in de gaten had was ik gedoopt en wel! Let wel: dat was wel degelijk een eigen, vrijwillige keuze, zonder dat ik ertoe ‘gepushed’ werd door ál te enthousiaste jongelingen.
Maar was ik er toen wel klaar voor?
Een voorbeeld:
Ik had nog nooit gehoord van volledige overgave. Dat was een term, die thuis hoorde in een spannende film, zo van “Handen omhoog!! Geef je over!!!” Maar dat dat ook iets was van het evangelie...nee, daar had ik nog nooit van gehoord. En zo kwam het, dat ik het geloof omarmde, zonder ook echt te weten wat dat inhield. Oh zeker, ik geloofde wel degelijk, maar op een zo algemene wijze, dat ik er weinig tot niets mee kon. De bijbel, God’s Woord, kende ik eigenlijk helemaal niet. Het Oude Testament vond ik onbegrijpelijk, ouderwets en uit de tijd. Zo van: “Dat is toch niet meer van deze tijd..?” en “Dat soort dingen zijn toch niet allemaal ècht gebeurd..?!” Maar goed, van de mensen om me heen had ik gehoord dat God vergeeft, liefde was en altijd alle dingen weer goed maakte.
Hmm... daar schortte dan toch ècht iets aan...
Misschien was Hij mij wel vergeten. Of hoorde Hij me niet. Of misschien wilde Hij mij er niet bij hebben, hoe dan ook: aan mijn situatie veranderde hoegenaamd niets! Ik was nog steeds bang voor m’n moeder, ze beheerste nog steeds mijn leven, net als voorheen. De huidziekte die ik had nam maar niet af en aan mijn emotionele en maatschappelijke situatie veranderde al evenmin iets. Integendeel: op een bepaald moment hing een hele goede vriend (ook een christen) zich op. Dat riep ernstige vragen op in mijn hoofd! Hoe kon God dát nou doen?!? Ik had nog nooit iemand ontmoet met zó’n zacht karakter en tóch liet God hèm zelfmoord plegen..
En dan een jaar later: zomaar, opeens hing mijn vader zich op in z’n garage. Zó’n lieve man, die altijd goed voor mij was geweest.. Hoe kon God dát nou doen?!?! Natuurlijk had ik al wel zoveel teleurstellingen in mijn geloof beleefd, dat er niet echt veel meer van over was. De keuze om God de rug toe te keren was dan ook relatief eenvoudig. Ik had er toch niets aan....
Zie maar eens wat het me gebracht had:
Niets! En lag dat aan mezelf? Natuurlijk niet!! Kijk eens naar mijn achtergrond! Hoe gemakkelijk en klein zou de stap naar een crimineel leven niet geweest zijn? Maar nee hoor, ík had er alles aan gedaan om niet zó te worden, zoals zoveel jongens op mijn internaat. IK had ervoor gevochten om zachtmoedig te willen worden. Ik wílde geen geweld, geen criminaliteit. Dat was toch zeker MIJN verdienste?! IK had het toch allemaal voor elkaar gekregen? En dan, na al die jaren van ellende als klap op de vuurpijl óók nog eens tot bekering komen...!! Nee, aan MIJ lag het niet!! Bovendien bad ik toch zeker elke dag? Maar hoorde God mij? Luisterde Hij naar mij? Antwoordde Hij mij? Verhoorde Hij mijn gebeden? Nee! Niets van dat alles! En dus was ik kwaad op God! Ziedend! Hij had geen ènkele reden om mij zó aan mijn lot over te laten! Geen enkele reden om al die ellende over mij uit te storten! Nee...aan mij lag het niet; ik was zelfs een kind van Hem geworden, maar wilde Hij mij? Nee, blijkbaar niet! Het werd tijd dat God eens bij zichzelf nadacht, want èrgens maakte Hij toch een ernstige rekenfout..
Maar ja, wie was ik??
En zo kwam het, dat ik jaar-in-jaar-uit leefde zonder God, voor een periode van meer dan twintig jaar. Het maakte immers tóch niet uit of je nou in de fout ging, of niet; dat veranderde helemaal niets aan je situatie. Op een bepaald moment was het ‘Godsbeeld’ inmiddels zodanig vaag dat het nagenoeg verdwenen was. God, godsdienst en religie waren ‘bedachte’ ideeën, die mensen zichzelf aanpraatten. En dat zag je vooral in perioden dat iemand in moeilijkheden zat. Als men er dan niet meer zelf uit kon komen, greep men vanuit het niets ineens naar een soort ‘gods-idee’, totdat de ellende weer voorbij was en dan ging alles weer z’n normale gang. Nou, dat zou mij niet overkomen! Ik was mezelf en ‘wist’ uit ervaring drommels goed dat elk Godsbeeld een vorm van zelf-bedrog was.

Jaren later, eind september, 2007...
Op mijn werk was ik ingepland in de weekenddiensten. Dat hield in, dat ik in het weekend 12 uur op, 12 uur af werkte en dan door de week vrij was. Ik had me er in het begin van dat jaar zelf voor opgegeven en nu kwam me dat heel goed uit, want ik was net begonnen met een lang gekoesterde wens, een eigen weblog, en daar ging best wel veel tijd in zitten.
Mede door mijn leefwijze en levenshouding zat ik in emotionele zin in heerlijk rustig vaarwater. Zo zat ik enkele maanden volledig ontspannen lekker voor me uit te schrijven. Alle tijd aan mezelf en als vrijgezel met niemand iets te maken. Ik was dan ook oprecht gelukkig. Ik kon van mezelf in alle eerlijkheid zeggen dat ik een gelukkig mens was. En dat kan ik tot nu toe nog stééds zeggen van die tijd. Dat betekende dat ik ook met heel andere ogen naar bepaalde zaken leerde kijken. In alle rust, zonder gevoelens van boosheid, rancune of verbittering. (Naarmate je ouder wordt, ga je misschien wat nuanceren of relativeren).
Op zo’n moment kwam, hoe kon het ook anders, mijn moeder weer ‘bovendrijven’. Hoe ze me altijd behandeld had, wat ik allemaal meegemaakt had, wat het allemaal met me gedaan had. Hoe de dingen in mijn leven me veranderd hadden. Hoe ze me gevormd hadden tot wat ik nu was. Langzaam maar zeker groeide het besef dat het eigenlijk niet anders kón dan dat er wel meer moest zijn op deze wereld dan alleen maar ons eigen doen en laten. Maar wat? Wat zou er dan nog méér zijn? En had ik wel het recht om daarnaar te zoeken? Had ikzelf niet ooit eens geloofd in een God? En wat had het me gebracht? Was ik niet ontzettend teleurgesteld in Hem? Zou ik niet hernieuwd in een soort van neerwaartse emotionele spiraal terecht komen?
Nee...
Dít keer zou het anders zijn. Ik was ouder, wijzer en niet meer zo wanhopig zoekend naar liefde. Ik zou me niet laten misleiden, wilde het naadje van de kous weten en zou de mensen het hemd van het lijf vragen. Alleen...wát moest ik vragen? En bovenal: aan wie? Ik kende niemand meer die geloofde. Mijn hele wereld bestond inmiddels uit niet-gelovigen. Wat te doen? Eigenlijk restte mij alleen het internet, maar daar was ik een ‘nieuwkomer’, ik kende niets.
Behalve mijn weblog...
Toen ik absoluut zeker was van mezelf schreef ik op m’n logje dat ik het besluit genomen had om hernieuwd op zoek te gaan naar God. Als Hij bestond en de woorden uit Zijn bijbel waar waren, dan zou Hij wíllen dat ik Hem vond. Een andere mogelijkheid was er niet. En zo schreef ik het ook op. Nou werd mijn weblog vooral in beslag genomen door mijn Dagboek, aangevuld met Nieuwsflitsen, Mopjes, Kookrecepten en Wetenswaardigheden. Natuurlijk vormden m’n dagboeken het grootste deel en daar werd dan ook op gereageerd door iemand. Zij had ook een eigen weblog en haar link stond onder haar berichtje. Snel kijken! Hup naar die site!
En van het één kwam het ander. Ik kan me nog herinneren van die week, dat ik slechts enkele uren had geslapen in een hele week! Ik kwam van de ene website in de andere en voelde me een regelrechte spons! Ik las dingen, die ik nooit eerder had gelezen, zag de blijdschap in bepaalde stukjes, zoals ik die nooit eerder zag. Maar ook troost en bemoediging door mensen, die reageerden op verdrietige stukjes van sommige weblog-schrijvers. Ik las, en las en las...
Zuigen...dat is het juiste woord.
Ik zoog de informatie op als een uitgedroogde spons en had niet in de gaten dat ik al drie dagen-en nachten niet geslapen had, maar wat deerde het? Ik had de tijd immers aan mezelf? Ik zag iets en herkende het als hetgeen, waar ik vroeger altijd naar verlangd en gezocht had. En ongemerkt groeide opnieuw het verlangen om dat nu ook wèrkelijk te vinden.

Ik werd er zó vol van dat het me volledig in beslag nam. Was ik de hele week vrij? Te weinig! Ik had meer tijd nodig! Nóg meer lezen, nóg meer op stukjes reageren met vragen. En al die antwoorden opslaan in een speciale map: “Geloof”. Netjes gecategoriseerd, vraag mèt evt. antwoord. En elke dag kwamen er vragen bij, maar slechts af en toe werd een vraag ook afdoende of bevredigend beantwoord. Zo gebeurde het dat ik een map had met ongelooflijk veel vragen, adviezen, antwoorden en nog veel méér vragen. “Hoe kan dit?”, “Hoe was dat?”, en “Wat als..?”
Tsja...daar zit je dan: een hele map vol evidente vragen en maar weinig afdoende antwoorden. Wat te doen? Er kwamen wel vragen bij en ik las met volle overgave alle reacties, maar er was er maar één die alle vragen ineens kon beantwoorden..

Iemand reageerde op een essentieel deel van mijn dagboek via e-mail.
Ze wees mij op mijn arrogantie en beschuldigde mij van hovaardigheid. Geen lieve praat, geen naar-de-mond-praterij, maar gewoon: boem-bats! “Dat ben jij! En dúrf het eens voor jezelf te ontkennen.!!” Wat ze me schreef? Wel: de woorden van Elihu, toen hij als jong-volwassene de ouderen onderbrak en in woede uitbarste tegen Job en z’n vrienden, na het zoveelste klachbetoog van Job. Ze ‘droeg mij op’ om die stukken eens te lezen, want volgens haar “was ik niemand minder dan de beklagenswaardige Job, die infeite helemaal niet te beklagen wás! En dat moest ik maar eens begrijpen!”
Hier het stuk, waar ze op doelde: Job 32 en 33, waarin Elihu uit eigen beweging het woord neemt, tégen de gebruiken in. Merk daarbij dat het in die tijd bijzonder ongebruikelijk was voor een ‘jongeling’ om het woord te richten tot een kring van ouderen middels een onderbreking’!! Dat was op z’n minst ‘hoogst-ongehoord’! Tóch deed Elihu het en wees in zijn betoog Job haarfijntjes op zijn fouten.
Lees nú eens een stukje terug... Tot daar, waar ik schreef, dat het NIET aan MIJ lag. Dat stuk uit Job was toch warempel hoe ik het zèlf jaren geleden voelde! Die vrouw die op mij reageerde had gelijk! Ik herkende mezelf er volledig in. Zoals Job God beschuldigde, zo deed ik dat ook. Zoals Job kwaad was, zo was ik ook kwaad. En om dezelfde reden.

Toen werd het woensdag, 7 november 2007.
Inmiddels had ik uit al dat lees- en vraagwerk geleerd, dat je je moest overgeven aan God. En dat ‘overgave’ betekende, dat je ook echt álles aan God overgaf. Ook je meest duistere kant. Tsja, dat deed ik niet zo gemakkelijk. En al helemaal niet jaren geleden. Ik ontdekte, dat ik destijds niet alles aan God had gegeven. Zo was er nog altijd die hele donkere zijde, de haat jegens mijn moeder. Die had altijd heel veilig gevoeld. Dat hoorde bij mij en díé haat afgeven was doodeng. Dat deed je niet zomaar. Welke leegte zou dat veroorzaken? Wat zou ervoor in de plaats komen? Ik zou mezelf niet meer zijn en dat zou niet ‘echt’ voelen. Alsof ik dan mijn persoonlijkheid zou verliezen. En bovendien: hoe zou ik dat moeten doen? Mensen kunnen wel zo gemakkelijk zeggen, dat je ‘het moet loslaten’, maar zo werkt het nu eenmaal niet. Dat gaat niet zomaar van de ene dag op de andere en al helemaal niet met iets dat zó donker is en wat je je hele leven met je mee gedragen hebt. Voor mij betekende die vorm van overgave ook werkelijk totále overgave en hoe langer ik erover nadacht, hoe moeilijker en onmogelijker het leek.
Tot ik op een dag een liedje hoorde van Opwekking. Nummer 629, “Als er vergeving is”. Dat nummer sloeg werkelijk in als een bom. Het kwam precies op het goede moment.
Ik luisterde er naar en raakte behoorlijk ontroerd. Het was alsof bijna elk woord ervan voor mij bedoeld was. Met tranen in de ogen zat ik daar. Moederziel alleen aan m’n bureau, koptelefoon op, kaarsjes aan, biertje erbij en een gemoed waar ik geen raad mee wist. Allerlei tegenstrijdige gevoelens maakten zich meester van me. Ik wilde wel wat doen, maar wat? Ik wilde wel wat zeggen, maar wat? En tegen wie? Ik raakte helemaal vol en wilde het wel uitschreeuwen van verlangen..!
Ik had nauwelijks in de gaten dat het nummer afgelopen was en staarde een poosje doelloos naar het scherm. Ik weet nog dat ik me op een zeker moment heel rustig voelde, toen me opeens de gedachte bevloog: stel dat Jezus nu achter me zou staan. In eerste instantie wuifde ik het weg, maar het gevoel bleef toch terugkomen. Op een bepaald moment was het zó sterk, dat ik niet achterom durfde te kijken. Je kent dat misschien wel: dat gevoel dat iemand naar je kijkt en onbewust draai je je om in die richting. Maar ik deed dat niet. Durfde het niet. Stel je voor dat het echt was! Dan zou hij me misschien bestraffen door opeens te verdwijnen vanwege mijn ongeloof ofzo. Of nóg erger..stel je voor dat ik dan werkelijk oog in oog zou staan met Hem. Dat zou ik vast niet overleven! En dus bleef ik voor me uitkijken, ondanks dat het gevoel alsmaar sterker werd.
Ken je dat hardnekkige gevoel dat je niet alleen bent? Dat er buiten jou nóg iemand in de kamer is? Zoiets was het. Op een bepaald moment sloot ik m’n ogen en bleef even een poosje zo zitten. Toen ik eindelijk de moed had zei ik heel zachtjes: “Als U werkelijk bestaat wil ik oprecht m’n leven aan U geven en dan wil ik heel graag vergeving vragen, dat ik U al die jaren niet geloofd heb en kwaad ben geweest.”. En wat er tóén allemaal gebeurde... Tranen, euforie, vreugde, intens geluk, noem maar op! Ik voelde het allemaal tegelijk. Alsof ik het jarenlang koud had gehad en er opeens zachtjes een heerlijke warme deken om me heen viel, gemaakt van liefde. Maar bovenal: bevrijding. Totale bevrijding! Alsof ik vederlicht was; alsof er een molensteen van m’n nek was genomen, die ik m’n hele leven gedragen had. Ik wilde het wel uitroepen van blijdschap, maar deed het niet. Ik was immers alleen. En zo zou het nog wel even blijven ook...

Januari 2008. Kerk, Weblog, Alpha en...mijn vrouw.

Omdat ik in het dagelijks leven niemand kende die geloofde moest ik het voorlopig ‘alleen’ zien te bolwerken. Natuurlijk had ik heel veel steun aan mijn broer en zus en aan één hele goede vriend, maar dat was toch anders. Zij geloofden niet. Maar ik had me voorgenomen om direct na de weekenddiensten op zoek te gaan naar een geschikte kerk, waar ik me thuis kon voelen.
Intussen werd het langzamerhand tijd om een nieuwe weblog te starten en de oude te laten voor wat het was. Ik werd zodanig in beslag genomen door het geloof, dat ik over niets anders meer schreef. Ik ging naar een bepaalde site, bedacht een naam en droeg de site op aan mijn Heer. Ik vroeg Hem om mij te leiden in alle dingen die ik schreef en zie daar: “the Lord is my Shepherd” was geboren! Sinds die tijd probeer ik in alle dingen te delen en te getuigen van de liefde van mijn Here Jezus.
Op zondag 6 januari moest het er eindelijk van komen: ik ging naar een kerk! Voor het eerst in meer dan twintig jaar, met lood in de schoenen en het koude zweet in m’n handen. Ik durfde maar nauwelijks naar binnen te gaan en het was een heel gevecht om die stap ook echt te nemen. Maar uiteindelijk had ik het gered! En daar zat ik dan in de kerk, moederziel alleen, want ik was de eerste. In stilte bad ik dat God me alsjeblieft niet alleen zou laten zitten, maar dat er ook andere mensen naast mij kwamen zitten. En zo gebeurde. Er maakte zelfs een mevrouw een praatje met mij.
Ik had mijn angst overwonnen en God had me naar een kerk geleid. Dat dit niet mijn ‘ding’ was, wist ik al bij binnenkomst. Het was mij te liturgisch, maar dat was van latere zorg. Voor nu gold dat ik eindelijk weer in een kerk zat! Die overwínning was juist van belang. Maar die week daarop wilde ik toch graag naar een andere kerk, wat meer progressief. Zoekend op het internet en schrijvend met andere webloggers kwam ik op twee Evangelische kerken. Bij één van de twee werd een Alpha-cursus gegeven en daar had ik al het e.e.a. over gelezen. Mensen op mijn weblog hadden me die cursus aangeraden en het leek idd precies iets voor mij. Díé kerk moest het dus worden. Op zondag 13 januari ging ik voor het eerst naar die kerk en al die direct bij binnenkomst wist ik: dít is hem! Net als die week ervoor, was het weer een hele strijd om ook daadwerkelijk naar binnen te gaan. Ik fietste er eerst aan voorbij, maar een eindje verder bedacht ik: “Verman je! Wees eens een vent!!”
Zodra ik binnen was viel me de ontspannen sfeer op. Kinderen die chaotisch vrolijk om elkaar heen renden door de zaal, mensen die met elkaar aan het kletsen waren, ja... Echt een hele ontspannen en spontane sfeer. Hier zou ik blijven komen! Dat wist ik op dat moment al.
Maar goed, waar werd nou die cursus gegeven? En wie moest ik daarvoor vragen? Ik ging ergens zitten en net als de week ervoor, bad ik dat God me niet alleen zou laten zitten. En zo gebeurde. Er kwam een echtpaar naast me zitten en op een bepaald moment sprak de vrouw mij aan. “Een nieuw gezicht! Ik zal me evenvoorstellen. Ik ben die-en-die en dit is mijn man. U bent hier voor het eerst?” Ik vertelde dat dit m’n tweede kerkbezoek was en dat de keus op deze kerk was gevallen vanwege die cursus.
“Nou moe! Dat is ook toevallig!! Mijn man en ik verzorgen die cursus!!”
Ik had God gebeden dat Hij me niet alleen zou laten zitten...
En van alle mensen, die naast me hadden kunnen plaatsnemen, koos Hij juist díé twee uit, die die cursus verzorgden..!! Toeval?? Mehoela!!! Niks toeval!! Wat heb ík in die periode God vaak van zó griezelig dichtbij mogen ervaren!!!
Na die dienst heb ik een vrij lang gesprek gehad met die “Alpha-leider” en twee dagen later, op dinsdag 15 januari was ik om half zeven ‘s avonds in die kerk voor de eerste Alpha-les, vooraf gegaan door een gezamelijke maaltijd. Natuurlijk nog behoorlijk onwennig, maar vol goede moed. Ik voelde me geborgen en veilig en God zou wel zorgen, dat alles goed ging en ik geen rare fouten maakte of ‘domme’ uitspraken deed...
Afijn, de hele cursus was voor mij een geweldige openbaring van dingen die ik nooit eerder gehoord had. Het voelde een beetje, alsof ik in de schoolbanken terugzat. En...ik was eindelijk niet meer alleen in mijn geloof! Eindelijk waren er mensen, èchte personen, met wie ik over m’n geloof kon praten. Met wie ik het kon délen. De dingen raakten allemaal een beetje in een stroomversnelling. Van het één kwam het ander: van mijn bekering op 7 november, m’n eerste kerkbezoek in 20 jaar, de Alpha-cursus, m’n lidmaadschap van de evangelische gemeente, tot aan de eerste ontmoeting met m’n vrouw...en dat allemaal binnen een tijdsbestek van ongeveer zeven maanden! Je snapt wel, dat het een hele turbulente periode was, waarin ik van de ene geweldige verrassing in de andere viel.

Zó groot is God!!
Mij, juist mij, van alle mensen accepteerde Hij. Hij vergaf me al m’n kwaadheid en woede op Hem, inplaats van me aan m’n lot over te laten! En Hij bewees Zijn onvoorstelbare liefde nog eens dubbel en dwars door me te leren, hoe ik op mijn beurt kon leren vergeven. Zo leerde ik, om mijn moeder te vergeven, waardoor de haat verdween en plaats maakte voor liefde. Helaas is ze allang overleden, anders had ik haar kunnen omhelsen. Voor het eerst in mijn leven kon ik oprecht zeggen dat ik haar miste, dat ik van haar hield. En zo leerde ik, dat ook mijn moeder eigenlijk alleen maar het slachtoffer was van háár liefdeloze opvoeding. Een radikale verandering in denken èn handelen.
Heeft dit alles mij veranderd? Nou...nog al!! Van een verbitterde, aan de buitenkant bikkelharde vent, naar iemand die instaat is om liefde te geven èn te ontvangen.

“Visje” heeft twee spreuken:

"Al ben je nóg zo ver verwijderd van God, het is maar één stap terug!"

en:

"God houdt van jou zoals je bent, maar Hij houdt tevéél van jou om je ook zo te laten."

En zó is het... Daar ben ik het wandelende bewijs van!

In God's onmetelijke liefde,

Sebo Hilberts

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 27 November 2009 | 00:22:31

Spreuk van de dag

Al ben je nóg zo ver verwijderd van God;

het is altijd maar één stap terug naar Hem...

Ik heb Jezus nooit gezien...
Religie/Christendom | Video's | 19 November 2009 | 20:23:39

Ik heb Jezus nooit gezien..

Zo begint één van de nummers van Martin Brand, een medewerker van O.M. (Operatie Mobilisatie).

Enige tijd geleden zong Martin Brand bij ons in de Evangelische Gemeente in Enschede onder meer dit nummer, dat staat op één van z'n albums: "Eerlijk Gezegd". Ik vond het een schitterend lied en sinds die tijd liep ik rond met het idee om er een filmpje bij te maken. Via via kwam ik erachter dat hij ook een eigen website heeft en daar heb ik hem toen geschreven met de vraag of ik daarvoor zijn toestemming kon krijgen.

Welnu: één en ander is misschien aan zijn aandacht ontsnapt en dus twijfelde ik of het wel goed was. Echter, zoals wij het Woord voor niets gekregen hebben en het ook voor niets verder mogen vertellen, zó geloof ik dat het wel goed is...

En aldus:

"Ik heb Jezus nooit gezien"

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 19 November 2009 | 20:11:35

Spreuk van de dag

Begin en eindig de dag met anderen en jezelf te vergeven.

Bidden naar God's wil
Religie/Christendom | In het dagelijks leven met jezus | 15 November 2009 | 15:15:33

Bidden naar God’s wil.

Heb je dat ook wel eens? Dat je voor iets of iemand bidt, maar dat het niet gebeurt?

Vanmorgen sprak een oudere man mij aan in de kerk met de vraag of ik wel eens naar Hour of Power keek. Hij vertelde dat hij vanmorgen voor de dienst gekeken had en dat het ging over onze manier van bidden. Zijn zoon, zo zei hij, zat in de WW en daar bad hij dan voor dat die maar werk kon vinden maar z’n gebeden waren tot dusver nog niet verhoord.
Nou hebben we dat allemaal wel, ikzelf niet uitgezonderd. We bidden voor verlichting van onze pijn, voor het verdriet en de pijn van anderen, voor allerlei maatschappelijke zaken zoals werk en inkomen en nog een hele waslijst meer. We bedoelen het goed, menen het echt en staan volledig achter de dingen die we aan de Heer vragen.

Maar wat, als ons gebed (nog) niet wordt verhoord? Wat denken we dan? Wat denk IK dan? Maar al te vaak denk ikzelf, dat ik iets niet goed doe, of dat het dan misschien niet God’s wil is, of dat het nog niet het moment is, of dat God misschien andere bedoelingen heeft, of...etc. etc. etc. En laten we eerlijk zijn: als dat vaker voorkomt slaat even zo vaak de twijfel toe.. Twijfel aan mijn echtheid, twijfel aan mijn oprechtheid, twijfel aan God.
Is dat eigenlijk wel terecht? Niet echt, of moet ik zeggen: echt niet! Hoevaak zeggen we en zingen we niet dat we steeds meer en meer op Jezus willen lijken? Wel, wat deed Jezus dan? Hoe bad Hij?
Hij trok zich heel regelmatig terug en zocht de rust en de stilte op. Zo kon Hij uren bidden met de Vader.

Ikzelf denk daar best wel vaak aan. Dan stel ik mezelf voor dat ik bij Hem ben, zoals Zijn vrienden destijds. Hij zegt dat Hij ‘even’ alleen wil zijn. In gedachten zie ik Hem dan weggaan en ondanks mijn verlangen om met Hem mee te gaan weerhoudt Zijn gezag mij ervan om Hem achterna te lopen. Ik zie Hem verdwijnen om de hoek van een huis, misschien op weg naar een bosje of een tuin en de rest van die middag zie ik Hem niet meer terug. Als ik dan vroeg in de avond eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt heb, loop ik voorzichtig dezelfde weg en inderdaad: ergens in een tuin zie ik Hem op Z’n knieën, geleund tegen een steen, in gebed met de Almachtige. Ik zie Hem, raak tot in het diepst van m’n wezen ontroerd, maar durf niets te zeggen. Ook dichterbij komen durf ik niet. Ik word me ervan bewust dat ik de Zoon, de Gezalfde, zie spreken met Zijn Vader, de Almachtige God. Ik realiseer me dat ik getuige ben van een gebeurtenis, die maar voor weinigen was weggelegd: een dialoog tussen de Vader en de Zoon. Het is zo ontzagwekkend dat ik niet doorheb, dat ook ik op m’n knieën val, uit ontzag en eerbied voor de Allerhoogste. Ik merk dat ik geen woorden heb voor wat ik voel, behalve totale ontroering. Een mager en armoedig woord voor een gevoel, dat met geen pen te beschrijven is. Dikke tranen biggelen over m’n wangen, maar ik merk het nauwelijks. Van ergens heel diep in mij rijst een zeker verlangen. Een intens verlangen om ook zó te kunnen bidden als mijn Heer. Ik voel de toewijding in mij stromen, een devotie die z’n weerga niet kent en zoals ik die nooit eerder gevoeld heb in Zijn nabijheid.
Als na een poos mijn Heer en Herder opstaat, loopt Hij naar mij toe en zegt: “Sta op!”, terwijl ik Zijn hand op m’n schouder voel. Ik voel me rustig worden en eindelijk durf ik te praten. Ik spreek mijn verlangen uit met een stem vol ontroering en vraag voorzichtig: “Heer, leer mij alsublieft bidden, zoals U..?”

Kijk, ik fantaseer dat regelmatig..
Maar Zijn vrienden hebben dat werkelijk meegemaakt! Wat een enorme ervaring moet dat zijn geweest!
In positieve zin ben ik jaloers op die mensen, die Hem van zó nabij en zó fisiek hebben meegemaakt...

Vijf korte teksten hierover raken mij bijzonder en daarom zet ik ze hier neer:

Markus 14:32
“Ze kwamen bij een plek die Getsemane heette, en hij zei tegen zijn leerlingen: ‘Blijven jullie hier zitten, terwijl ik ga bidden.”

Lukas 9:29
“Terwijl hij aan het bidden was, veranderde de aanblik van zijn gezicht en werd zijn kleding stralend wit.”

Matth. 6:6
“Maar als jullie bidden, trek je dan in je huis terug, sluit de deur en bid tot je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.”

Matth. 6:7

“Bij het bidden moeten jullie niet eindeloos voortprevelen zoals de heidenen, die denken dat ze door hun overvloed aan woorden verhoord zullen worden.”

En tenslotte schreef Paulus aan de gemeente in Efeze:

Efe. 6:18
“Laat u bij het bidden leiden door de Geest, iedere keer dat u bidt; blijf waakzaam en bid voortdurend voor alle heiligen.”

“Bidden naar God’s wil.”
Zo heb ik het stuk genoemd. Daar ging het in Hour of Power over.
Is dat niet zo ongeveer schier onmogelijk? Hoe weten wij wat God’s wil is voor ons? Natuurlijk, we denken heel goed te ‘weten’ wat goed is voor ons, maar is datgene wat wij ‘goed’ vinden ook werkelijk Zijn wil? Is het niet zo, dat de Vader in de hemel wèrkelijk weet wat ècht goed is voor ons? Is Hij niet de Enige, die weet wat wij werkelijk nódig hebben?

En dat vertelde die man in de gemeente vanmorgen, toen hij zijn verhaal beeindigde:
“Zou het niet veel beter zijn om aan de Almachtige God te vragen: Heer, U weet als Enige wat wij nodig hebben. Geef ons wat we nodig hebben en laat daarbij Uw wil gebeuren en niet onze wil!”

Ik vond het een heel mooi en ontroerend begin van een geweldige dienst, waarbij ik tevens de 'koffiedienst' had. Om 13:15 kwam ik eindelijk thuis, met een heerlijk voldaan gevoel en ik zal hier nog lang van nagenieten..!!

Een fijne zondagmiddag en

God’s rijke warmte en liefde toegewenst,

Sebo

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 15 November 2009 | 13:04:26

Spreuk van de dag

Waar grote liefde is, daar zijn altijd wonderen.

Dagboek deel 93 Homeopathie of...
Religie/Christendom | Dagboek | 11 November 2009 | 19:35:16

Dagboek deel 93

Homeopathie, of toch maar nie...?

Woensdag, 11-11-2009

Ik zat even te lezen en ontdekte dat ik eigenlijk al heel lang geen dagboekdeel meer heb geschreven. Wel de gebruikelijke persoonlijke stukjes, maar niet echt een dagboek deel. En dus: het moet er maar weer eens van komen!

Terwijl de wederhelft bezig is met haar postronde, het Oslo Gospel Choir uit de speakers dendert en de koffie dampend af en toe m’n bril beslaat zit ik te denken: wat zal ik eens schrijven? Ach...we zien wel. Zo gaat dat meestal.
Eerst nog maar eens een slok koffie... bril uit laten wasemen.

Zoals je al wel begrepen zult hebben uit eerdere stukjes, gaat het momenteel met de huid een stuk beter.Natuurlijk is één en ander te wijten aan de medicijnen, maar toch. Voor “the time being” ben ik/zijn wij heel erg dankbaar dat het zo goed gaat. Af en toe was het om zo maar te zeggen een ware hel op aarde. Een jeukbultje is tot daar aan toe, maar als je hele lichaam vergaat van de jeuk, word je niet alleen totaal wanhopig, maar ook gek.
Niet zelden voelde ik me een schurftige melaatse. Dat klinkt misschien wat overdreven, maar vergis je niet: m’n hele lijf zat onder de wonden, bultjes en plekken. Benen en voeten, die zó dik waren dat ik geen schoenen aan kon en de broekspijpen veel te strak zaten. Bij de minste beweging dwarrelden de huidschilfertjes rond en m’n vrouw moest elke dag de bank afzuigen en het bed verschonen.

In de bijbel staat een stukje over Job, waar z’n vrienden hem aanraden om ‘die God van hem’ te laten voor wat hij is, want Hij helpt Job toch niet. “Hij heeft het allemaal aan zichzelf te danken..” Op dat moment zit Job er helemaal doorheen, is wanhopig en vraagt zich af waarom hij dit alles over zich heen krijgt. Hoort God hem nog wel? En zo ja: waarom doet Hij dan niets? Waar heeft Job dit alles aan verdiend? In zijn klacht, in Job 3, klinkt de wanhoop en teleurstelling:
“23 Waarom geeft God het licht aan hem voor wie de weg verborgen blijft, wie hij de weg verspert? 24 Ik heb geen ander voedsel dan verdriet, mijn klachten stromen in een vloed van tranen. 25 Wat ik vreesde, komt nu over me, wat mij angst aanjoeg, heeft me getroffen. 26 Ik vind geen vrede, vind geen kalmte, mijn rust is weg – onrust bevangt mij.’ (Job 3:23-26)

Job’s ‘vrienden’ Elifaz, Bildad en Sofar houden om beurten een betoog, waarin ze Job voorhouden hoe klein en nietig hij is tenopzichte van God. “Denkt hij nou ècht dat God om hèm ook maar één steen van z’n plaats zou tillen?” Maar Job blijft kwaad en houdt vol dat hij in z’n recht staat. En wat zou het in dat geval nog uitmaken, of hij nu zondigt of niet? Er verandert immers toch niets aan zijn situatie?
En dan komt het...
Uit het groepje van vijf mensen staat er ééntje op, Elihu, die de hele tijd stil was. Hij had de ouderen, de vrienden van Job aangehoord en bleef stil uit respect voor de ouderen. Maar op een bepaald moment vindt hij het genoeg en neemt het woord, terwijl hij woedend was op Job en z’n vrienden:
“8 Welnu, ik was erbij terwijl je sprak, ik heb gehoord hoe je woorden klonken: 9 “Ik ben zuiver, ik heb niets misdaan, ik ben rein, er kleeft geen schuld aan mij. 10 Toch vindt God gronden voor een aanklacht, hij beschouwt me als zijn vijand. 11 Hij sluit mijn voeten in het blok, hij bewaakt me waar ik ga of sta.” 12 Maar je hebt ongelijk, ik zeg je: God is de meerdere van de mens. 13 Waarom beschuldig je hem, zeg je: “Hij antwoordt niet, als iemand tot hem spreekt”? 14 God antwoordt wel, op meer dan één manier, alleen merkt de mens het niet op. 15 In de dromen en visioenen van de nacht, in de tover van de diepste slaap, of wanneer hij ligt te sluimeren, 16 opent God de oren van de mens en laat hem schrikken, een waarschuwing 17 om hem af te houden van een slechte daad, om hem voor hoogmoed te vrijwaren.” (Job 33:8-17)

Je ziet, er is behoorlijk wat strijd binnenin Job en ‘goedbedoelende’ vrienden kunnen daar geen verandering in brengen. Zo ging het met mij ook in zekere zin. Tweestrijd, twijfel, boosheid en verbittering vochten om beurten om de eerste plaats en van alle kanten kwamen goedbedoelde adviezen.
Eén van die adviezen was: “Probeer eens een homeopaat. Gooi al die pillen aan de kant, stop met bidden en gá gewoon! Baat het niet, dan schaadt het niet!” Tsja...daar zat wel wat in. Bovendien: als God niets doet en het gewoon toestaat, waarom zou ik er dan niet zèlf iets aan doen? God helpt toch hen, die zichzelf helpen? Weldan!
Toch was er wel een zekere terughoudendheid, misschien zelfs angst. Wat, als ik het fout had? Als homeopathie niet was, wat God wilde? Er gaan zulke rare verhalen de ronde over homepathie en oplichtig/occultisme..
Wat was wijsheid? Wat te doen? Ik had al wel eens op internet gekeken, maar niet echt iets gevonden, dat aantoonde dat deze geneeswijze in strijd is met de bijbel en toch...die onrust hierover bleef. Mensen om me heen konden me wel heel fijntjes en resoluut vertellen dat het fout was, maar nooit precies waarom. Wat maakt dat homeopathie nou zo slecht zou zijn?
Afgelopen zaterdag waren we bij vrienden van Grétha en die kwamen op een bepaald moment met het volgende stuk over homeopathie in wetenschappelijk èn in bijbels licht gezien. Het is een vrij lang stuk, maar zó duidelijk dat het bij mij elke twijfel wegnam. Eindelijk een gedegen uitleg over waarom dit een slechte keuze zou zijn. Ik heb het stuk gelezen en vergeleken met wetenschappelijke benaderingen.
Allereerst: homeopathie zou occultistisch zijn. Wat ís occultisme eigenlijk?

Occultisme

Occultisme is bezig zijn met verborgen en geheime zaken, het occultisme heeft dus iets geheimzinnigs.
In Deuteronomium 29:29 zegt de Heer hier over:
3 “De verborgene dingen zijn voor de HEERE, onze God; maar de geopenbaarde zijn voor ons en voor onze kinderen, tot in eeuwigheid, om te doen al de woorden van deze wet”.
We moeten daar dus afblijven, ook al gebeuren daar nog zulke bijzondere dingen mee. Occultisme heeft te maken met bijgeloof, en bijgeloof en geloof staan in scherpe tegenstelling met elkaar. In het occultisme wordt gebruik gemaakt van rituelen, magische handelingen en allerlei toverspreuken. Dit in plaats van het gebed tot de Heer God. Het nederige gebed is vervangen door gewichtigdoenerij.

Homeopathie

De ‘grondlegger’ van de homeopathie is de heer Hahnemann, hij was vrijmetselaar (occulte leer) en vond de Here Jezus Christus een aartsdweper. Als we naar de homeopathie kijken zien we héle hoge verdunningen. Zo hoog dat de uitgangsstof niet meer meetbaar is. Verder wordt er een speciaal schudproces gebruikt wanneer men de verdunningen maakt. Ondanks dat de uitgangsstof niet meer te meten is, dus niet meer te vinden is, werken de druppels tóch want de patiënt geneest er door. De inspiratie tot dit nieuwe geneesmiddel ontving Hahnemann niet uit God want hij had een godslasterlijke geest.
Het principe van de homeopathie is niet zoals met gewone medicijnen of kruiden dat een middel is tegen de ziekte. Het zit anders: in de homeopathie gaat men uit van de gelijksoortigheidregel In deze behandeling gaat men er van uit dat het ‘geneesmiddel’ des te zekerder geneest naar mate het meer gelijk is aan de ziekte. (Het toedienen van de druppels aan een gezond persoon brengt dezelfde symptomen te weeg als bij een zieke).
Homeopathie is geen gewone kruidengeneeskunde!
De oertinctuur van het kruid, de uitgangsstof, wordt stapsgewijs verdund. Niet doormiddel van gewone verdunning, maar potentiëren, dynamiseren. Het proces van schudden, potentiëren, dynamiseren, geeft een toename van geneeskracht. De kracht van de druppels wordt geheel bepaald door het aantal keren schudden van het flesje.
Bijvoorbeeld: Bij Nux Vomica D12 komt het ongeveer overeen met een verdeling van één druppel op 100 miljoen liter water!
Pas door die potentiëring (het schudden, stootsgewijs), het ‘dynamiseren’, zou de eigenlijke geneeskracht van planten of mineralen ontwikkeld worden. De stof die voorheen niets is, wordt door het schudproces van Hahnemann iets. De kracht van het schudden en het aantal keren schudden bepalen hoeveel ‘energie’ er ‘vrij’ komt. Een sterk verdunde, maar niet gepotentieerde, substantie kan in geen geval die helende werking bereiken. Het schudden, het dynamiseren, ontwikkelt de geneeskracht volgens deze filosofie.
Vanaf de potentie D23 is statistisch gezien zelfs geen molecuul van de uitgangsstof meer aanwezig.
Volgens de grondlegger Hahnemann is hoe geringer de dosis uitgangsstof, des te sterker de werking.
De potentiëring wordt zo een magische handeling. Een magisch, occult ritueel.
Er zijn zelfs homeopathische drankjes die psychische en karakterlogische verandering beogen. Calcarea Carbonica C 2000 kan iemand die onintelligent en lui is, maken tot een werklustig en intelligent iemand. Causticum C 30 maakt van iemand met een boosaardige aanleg een innemend en hartelijk persoon volgens de filosofie van de homeopathie. Naar mijn mening heeft de homeopathie iets bedenkelijks want deze homeopathie heeft op een gegeven moment veel weg van de oude toverdrankjes.
Een mens is suggestief beïnvloedbaar en suggestie en bijgeloof zijn de anti-krachten
van het geloof in Christus Jezus. Dáár wordt mee gewerkt in de alternatieve geneeswijze en de homeopathie.
De Heer waarschuwt ons in Deuteronomium 18:18: Géén tovenarij, géén bezwering!
Het occultisme speelt in op de zwakheid van het ‘vlees’, de mens, het verlangen naar verlichting in pijn en ziekte. De mens hoopt op wonderen doormiddel van toverdrankjes, magische handelingen en allerlei toverspreuken. We hebben te maken met de filosofie van Hahnemann die wel gelovig was maar het heilbrengend werk van Christus als fabel afwees. Naast de bereiding van de homeopathische middelen kleeft er nog een kwalijk aspect aan een dergelijke behandeling, het komt heel vaak voor dat er wordt gependeld. Zowel de oorsprong van de homeopathie, de bereiding van de ‘geneesmiddelen’ en het pendelen zijn alleen al redenen om homeopathie zeer kritisch te benaderen.
Er zijn zeer veel homeopaten die de pendel gebruiken om te bepalen welke medicijnen de patiënt moet gebruiken. De homeopaat die gebruik maakt van een pendel gelooft zelf heilig in de toverpendel.

(bron: http://www.verhoevenmarc.be/index.htm#Alternatieve)
NB: op deze website wordt uitgebreid ingegaan op tal van twijfelachtige geneesvormen, zoals hypnose, iriscopie, magnetisme, yoga, zelfhypnose en andere zaken. Voor de belangstellende zal ik het hele stuk plaatsen onder “meer”, zie rechtsonder.

Zo zie je maar, beste lezer, hoe de dingen kunnen ‘verkeren’.
In mijn onkunde over homeopathie stond ik daar niet echt negatief tegenover. Maar in het licht van bovenstaande is daar wel degelijk verandering in gekomen!
De zgn. ‘goede resultaten’, die we vaak ervaren bij ‘natuurgenezers’ maken dat we niet meer toetsen wat de bron is, een mens wil graag van z’n kwalen af en daar maakt satan graag gebruik van. Maar in Matthéüs 6:33 staat:
“Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden”.
Een heel belangrijke tekst in dit verband om te overdenken is Marcus 8:36 waar staat:
“Want wat zou het de mens baten zo hij de gehele wereld won, en aan zijn ziel schade leed?”
Ondanks deze raad van de Heer gaan mensen voor hun pijnen en kwaaltjes op consult bij . . . de DUIVEL!

Anders, héél anders is het wanneer men gebruik maakt van een normale kruiden-therapie. Hierbij is slechts sprake van een heel normaal gebruik van planten en kruiden, zoals bijv. kamillethee, groene thee, brandnetelthee, etc., etc. Er worden geen vreemde ‘formules’ gebruikt, geen twijfelachtige ‘dynamiseer- en schudmethoden’ en exhorbitante verdunnings-methoden.

En zo is deze jongen weer een wijze les rijker, die ik jullie niet wilde onthouden!

Een fijne en gezegende dag en tot morgen!

Sebo

ps: het gehele stuk staat onder het kopje "lees meer"

lees meer

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 11 November 2009 | 13:03:19

Spreuk van de dag

Vergeving vragen is bekennen dat je liefde nodig hebt.

Onderweg naar Giethoorn
Religie/Christendom | OVER MIJ | 23 Oktober 2009 | 13:08:01

Onderweg naar Giethoorn

En zo verstrijkt de tijd.
Voor je het in de gaten hebt, is er alweer een hele week of meer voorbij.
“Time fly’s..”, zeggen ze wel eens, en volgens mij klopt dat wel aardig.

Weet je, soms heb je zomaar even het gevoel dat alles klopt. Dat alles zo is, zoals je het zou willen.
Zo’n moment is het nu. De dingen gaan steeds beter, de medicijnen werken als een tierelier en naast de fisieke verbetering gaat het mentaal ook nog eens te gek. Hoewel het één waarschijnlijk voortvloeit uit het ander, maar daar moet je dan even niet over nadenken.
Gewoon accepteren zoals het is en ervan genieten. Met volle teugen...
En dat doe ik dan maar. Met overgave. Er zit niets anders op...

Zo zit ik lekker voor me uit te schrijven, terwijl de wederhelft aan het werk is. Overdenkend wat we de laatste tijd allemaal meegemaakt hebben. Erg moeilijke momenten van wisselende emoties, veroorzaakt door die vreselijke jeuk. Soms was er sprake van boosheid, dan weer van wanhoop en een andere keer weer van verbittering. Wou God dan helemaal niet meer naar mij luisteren? Had ík soms iets fout gedaan? Of stelde ik gewoon simpelweg de verkeerde vragen?
Al teveel denk ik hier niet over na. Volgens mij kunnen wij, nietige mensjes God’s bedoelingen en wegen toch nooit tenvolle begrijpen, hoe goed we ons best ook doen. Wie weet welk nut bepaalde vervelende gebeurtenissen kunnen hebben voor ons latere leven of voor dat van anderen? Voor nu geldt in ieder geval dat het steeds beter gaat.
Tsja..en dat doet natuurlijk iets met je. Geen jeuk=goed slapen. Geen jeuk=geen wonden, geen jeuk= geen stress, geen jeuk=ontspanning en zo zou ik nog een poosje door kunnen gaan.
Heerlijk ontspannen kunnen luisteren naar een rustig muziekje, eenvoudigweg wat voor me uitschrijven en...weer eens bezig zijn met een hobby, zoals filmpjes maken. Heerlijk!

Zoals God toestaat dat er moeilijke perioden in ons leven zijn, zo ben ik ook dankbaar dat Hij toestaat dat we gelukkige perioden hebben. En wie weet: misschien hebben we het één wel nodig, zodat we het ander optimaal kunnen waarderen. Volgens mij geen ondenkbare visie. Ik word me steeds meer en meer bewust van het geduld van m’n vrouw, haar zorgzaamheid en bezorgdheid, haar toewijding en warmte. Haar zwijgzaamheid waar ik boos was. Haar rust in mijn onrust en haar troost in mijn teleurstelling. Zoals ik al eerder schreef, hebben de laatste maanden ons heel dicht bij elkaar gebracht. Men zegt wel eens: “Dankbaarheid is de stem van het hart.” en hopelijk is dat wat de lezer ‘hoort’ in dit stuk: dankbaarheid...

Afijn, zo zit ik dus een beetje te mijmeren over de voorbije weken/maanden.
In die tijd zijn we ook steeds vaker gewoon een eindje gaan rijden. Neus achterna en kijken waar we terecht komen. Even de boel de boel laten en erop uit. En omdat dit ons allebei best wel bevalt, doen we dat steeds vaker. Camera’s mee en onderweg al rijdend en fotograferend genieten van de rust die ons mooie landje zo her en der uitstraalt. Tijdens die ritjes draaien we meestal een lekker muziekje in de auto. Opwekking, Martin Brand, Country-gospel, enz. Af en toe even ‘aanleggen’ voor een kop koffie of een pilsje en kroketje en dan gaat het weer verder.
Op één van die ritjes (de laatste) zijn we vanaf Wapenveld, vlakbij Zwolle, via een enorme omweg naar Giethoorn gereden. Opzich was dat niet ons einddoel, maar op een bepaald moment zagen we die naam toevallig op de kaart voorkomen...

Van de foto’s van dat ritje heb ik een filmpje gemaakt: “Onderweg naar Giethoorn”. De muziek is een duet van Jan Akkerman en Thijs van Leer, genaamd “Air”. Ik hoop dat het bij jou, lezer, dezelfde stemming oproept als bij mij...

Onderweg naar Giethoorn

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 23 Oktober 2009 | 12:13:23

Spreuk van de dag

Piekeren neemt de zorgen voor morgen niet weg,

maar wel de kracht van vandaag.

Zie ook:

"Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen,

want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf.

Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last."

(Matth. 6:34)

Zomaar even
Religie/Christendom | Video's | 22 Oktober 2009 | 14:10:27

"Zomaar even"

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 22 Oktober 2009 | 11:40:12

Spreuk van de dag

Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen,

bezit een rijkdom zonder grenzen.

Heerlijk gevoel...
Religie/Christendom | In het dagelijks leven met jezus | 09 Oktober 2009 | 14:56:57

Heerlijk gevoel...

“Helaas worden niet alle gebeden verhoord.”
“Het geluk is, dat niet alle gebeden verhoord worden.”

Twee verschillende uitspraken, die ik ooit eens ergens gelezen heb.
Twee verschillende uitspraken, die aangeven hoe klein wij mensen eigenlijk zijn.
Want laten we eerlijk zijn: hoevaak bidden wij niet voor de kleinste of vreemdste dingen in de ‘heilige’ overtuiging dat die ons goed zullen doen? Hoe komen we aan die wijsheid en overtuiging precies te weten wat wèl en wat wat niet goed voor ons is? Wie zijn wij, dat we dat zomaar kunnen bepalen?
Zou het ook zo kunnen zijn dat er Iemand is, die dat veel béter weet? Iemand, die wèrkelijk weet, wat goed voor ons is en wat de wil van de Vader is voor ons leven?

Gistermiddag las ik een klein stukje uit een boekje over gebed.
Ik was slechts een beetje aan het bladeren in verschillende boekjes, zonder ook echt bewust op zoek te zijn naar iets. Op een bepaald moment viel mijn oog op een stukje over gebed. Het heette: het “probleem” van onverhoorde gebeden en hoe deze om te buigen in het “wonder” van onverhoorde gebeden.

Ik bladerde het zo een beetje door en las ergens middenin:
“..ik lag eens in het ziekenhuis toen een ouderling op bezoek kwam. Hij zei troostend tegen me: “Weet dat we voor je bidden, maar weet dat dat niet het allerbelangrijkste is. Nog véél belangrijker is, dat je weet dat Jezus voor je bidt!”

Ik bladerde nog even verder en pakte een ander boekje met de titel: “101 dingen, die Jezus voor je gedaan heeft.”
Alweer zomaar ergens, nr. 13 ofzo: “Jezus is onze Pleitbezorger en bidt voor ons.”

Vervolgens kreeg ik een boek onder m’n neus van een Nijverdalse schrijfster die in 1982 op 58 jarige leeftijd overleed. Ze schreef over gemoedstoestanden en het gevaar ervan en vertelde dat in haar ogen gemoedstoestanden als boosheid, opstandigheid, verbittering in feite een soort afgoderij zijn, zodra je je eraan overgeeft.
Aan het eind van het stukje schreef ze onderaan een kort gebed:
“Dank U wel, Heere Jezus, dat U voor mij bidt waar ikzelf de kracht en wijsheid niet had in mijn boosheid.”

Zomaar..
In drie/vier verschillende boekjes..
Zonder er bewust naar te zoeken en zomaar ergens middenin..

“Jezus bidt voor ons..”

Nou moet ik eerlijk toegeven dat ik mij daar in mijn gebed lang niet altijd van bewust ben. Sterker nog, meestal ‘moet’ het afhangen van mijn eigen gebed. En mijn eigen inzicht in wat ‘goed’ of ‘slecht’ voor mij is op dat moment.

Wat een geruststelling, te weten dat er Iemand is, die wèrkelijk weet wat goed voor me is. Die weet, wat de wil van de Vader is voor mijn leven.

Wat een heerlijk gevoel, te weten dat we het niet alleen hoeven te doen!

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 09 Oktober 2009 | 11:35:13

Spreuk van de dag

Hoop, is de vrolijke wat schreeuwerige pyjama,

die we over de schrammen en blauwe plekken van gisteren dragen.

Overgang...???!!
Religie/Christendom | Leuk en Grappig | 30 September 2009 | 11:23:17

Overgang...???

Volgens zeer wel ingelichte bronnen..ben ik in de overgang!

Één van deze bronnen is de DA-drogist, die een deskundige diagnose stelde aan de hand van de volgende vragen in hun reclamekrantje:

1 Bent u ouder dan 45?

nee

2 Hebt u last van opvliegers?

nee

3 Transpireert u 's nachts veel?

nee

4 Slaapt u slechter dan vroeger?

nee

5 Hebt u soms last van sombere stemmingen?

nee

6 Hebt u last van hartkloppingen?

nee

"Als u bijna alle vragen met "JA" hebt beantwoord,

is de kans groot dat u in de overgang bent."

Hmmm...nou zou ik toch bijna gaan twijfelen over mezelf. Ben ik dan misschien tóch niet een jongetje..??

"overgang"

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 30 September 2009 | 09:49:59

Spreuk van de dag

Lachen kost minder dan elektriciteit en geeft minstens evenveel licht.

Creation
Religie/Christendom | Video's | 22 September 2009 | 14:04:24

Creation

Voor jou
Religie/Christendom | Gedichten | 19 September 2009 | 17:02:13

Voor jou

    ik dank de Heer
    dat jij in mijn leven kwam
    een dag zo ongewoon
    en voor mij zo heel bijzonder

    ik dank de Heer
    dat onze wegen ekaar mochten kruisen
    ik voel zoveel in mij
    als onze blikken elkaar kruisen

    ik vouw mijn handen samen en zeg:
    dank u Heer
    wel duizend malen
    voor al dit moois aan mij gegeven

Spreuk
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 19 September 2009 | 16:19:07

Spreuk van de dag

Het is de tegenwind,
die de vlieger doet opstijgen.

Werken aan jezelf
Religie/Christendom | OVER MIJ | 18 September 2009 | 15:15:21

Werken aan jezelf

Tsja...daar zeg je zowat...

Werken aan jezelf.

Zoals de dagspreuk al zegt, wil ik op dit moment eigenlijk maar één ding: beter worden.

Gewoon..net als een jaar geleden weer lekker kunnen zwemmen, in een kort t-shirt lopen met een korte broek. Zonder me constant 'vies' te voelen..

Maar helaas, deze zomer gaat voorbij, zonder al deze dingen.

Inplaats daarvan zit ik nu met een trainingsjasje aan in mijn werkkamer met de verwarming op 23 graden. Ik sterf van de kou en zit de hele tijd echt te rillen. Hoe dat komt? Wel, door alle jeuk en pijn is mijn huid momenteel zodanig dun, dat het isolerende effect van de huid nagenoeg nihil is. Elke aanraking zorgt voor een wond, waar geen bloed, maar wondvocht uitkomt. M'n armen en benen zijn vochtig en ik kan er niets aan hebben.

Maar niet getreurd: ik schrijf 'vrrrrolijk' verder. (brrr...!)

Al enige tijd wordt ik beziggehouden met het fenomeen gebeds-genezing.

Wat is dat? Wat houdt dat in? Geloof me, ik wil dolgraag genezen en als dat kan door naar een genezingsdienst te gaan, zal ik dat zeker niet nalaten, maar...dat roept tegelijkertijd ook zóveel vragen op.

Heb ik het aan mezelf te danken?

Wat is het verband tussen ziekte en zonde?

Kan ziekte ook een straf van God zijn?

En als dat niet zo is, mag je dan gebruik maken van alternatieve geneeswijzen?

Wat mag je verwachten van het gebed om genezing?

Is het goed om als zieke een genezingsdienst te bezoeken? Bijvoorbeeld van Jan Zijlstra?

Verwacht ik daar dan niet teveel van?

En wat, als je dan tóch niet geneest?

Is mijn geloof dan te klein? Of zet je daardoor God niet voor het blok?

Bepaal IK wat God moet doen? Of wat goed is voor mij?

Daar komt bij: als er zoveel mensen met je meebidden in je eigen kring en gemeente en je geneest dan niet, waarom zou dat dan wèl zo zijn bij een genezingsdienst? Bidden al die mensen in je gemeente dan soms verkeerd ofzo?

Ik moet onwillekeurig toch even denken aan het volgende:

"7 In iedereen is de Geest zichtbaar aan het werk, ten bate van de gemeente. 8 Aan de een wordt door de Geest het verkondigen van wijsheid geschonken, aan de ander door diezelfde Geest het overdragen van kennis; 9 de een ontvangt van de Geest een groot geloof, de ander de gave om te genezen. 10 En weer anderen de kracht om wonderen te verrichten, om te profeteren, om te onderscheiden wat wel en wat niet van de Geest afkomstig is, om in klanktaal te spreken of om uit te leggen wat daar de betekenis van is. 11 Al deze gaven worden geschonken door een en dezelfde Geest, die ze aan iedereen afzonderlijk toebedeelt zoals hij wil." (1Kor.12)

Zou dit kunnen betekenen dat iemand als Jan Zijlstra de gave van genezing gekregen heeft?

Zou het niet goed zijn om daar op z'n minst voor open te staan? We willen allemaal wel graag geloven in wonderen, maar het liefst 'op afstand'. Als het te dichtbij komt, worden we bang en denken: "is dit wel van God..?"

Standvastigheid in geloof is van essentieel belang!

Alleen is dat op bepaalde momenten bijzonder moeilijk. Bij de één is dat, wanneer er sprake is van hevige constante pijn, bij de ander is dat weer iets anders. Bij mij is dat jeuk. Een alles overheersende, intense jeuk over het hele lichaam. Dat kan zó erg zijn, dat ik daar totaal wanhopig van wordt en op zeker moment zelfs bijzonder agressief. Dan roep ik het uit: "In

God's naam: laat het stoppen!!!" Ik besef dat ik m'n lichaam openhaal, maar ik kan het niet stoppen. Ik MOET krabben en terwijl ik krab, huil ik het soms uit: "Laat het alsjeblieft ophouden!! Met bebloede vingers en stukjes vel onder m'n nagels ligt m'n huid dan open en het enige dat me rest is de boel insmeren en weer verbinden.

Tja en je kunt je voorstellen dat het op zulke momenten wel heel erg moeilijk wordt om God te blijven zien. Rust te vinden in gebed is dan zo ongeveer schier onmogelijk.

Toch is het niet zo, dat ik mijn geloof dan verlies.

Integendeel: juist in de bijna onmogelijke momenten ben ik me er dan ook van bewust dat God hier wel een zin/bedoeling mee MOET hebben. Ik kan nl. niet geloven dat dit alles zomaar voor niets is. Niet voor niets lezen we dat "God alle dingen doet medewerken ten goede.." En dus: al heeft het misschien geen bedoeling; het zal toch zeker ergens z'n nut hebben. Voor nu, voor later, voor mezelf, of voor anderen.

Blijven vasthouden aan de liefde van de Here God is voor mij het allerbelangrijkste. Beseffen dat dit lichaam maar tijdelijk is geeft veel, heel veel rust. Ook geloof ik dat me mag beroepen op een zekere kracht. Want laten we eerlijk zijn, hoe bot het ook klinkt, maar juist in lijden worden we sterk! Juist op díé momenten dat we ons zóó zwak voelen, mogen we weten dat we sterk worden. Hoevaak zegt men niet: "Af en toe wat pijn, daar wordt je hard van..." Juist daar waar je lichaam zwak wordt, wordt je van binnen sterk.

Zijn dat ook niet de woorden van Paulus?

'Je hebt niet meer dan Mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.'

Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt." (2 Korintiërs 12:9)

In de Bijbel zegt Prediker ergens: “Het is beter dat je naar een huis vol rouw gaat dan naar een huis vol feestrumoer” (Prediker 7:2). Maar onze ervaring is vaak anders: het is gemakkelijker om een huis binnen te gaan waar feest wordt gevierd dan een huis waar een ernstig zieke is. Vaak kunnen we niet goed omgaan met het leed van de ander. We weten niet goed wat we moeten zeggen en we kunnen onszelf nauwelijks een houding geven. Eigenlijk voelen we ons niet echt op ons gemak bij een zieke.

Ook dáár ligt een zekere kracht! En ikzelf denk dat we ook díé kracht mogen putten uit God's liefde voor ons, want die zorgt dat wij op onze beurt weer zoveel van onze medemens houden, dat we het leed van de ander niet alleen wíllen, maar ook wel móéten delen.

In God's warme liefde,

Sebo

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 18 September 2009 | 11:14:41

Spreuk van de dag

Gezonde mensen willen alles, zieken willen maar één ding.

Zo! Eindelijk dan!
Religie/Christendom | OVER MIJ | 15 September 2009 | 03:38:05

Zo! Eindelijk dan!

Eindelijk is het zover...

Het heeft even geduurd (bijna een jaar), maar eindelijk is het dan toch nog gebeurd:

de realisatie van mijn eigen studeerkamer(tje)!

Al tijdens onze verkering vertelde ik Grétha dat ik tzt wèl een eigen werkruimte wilde hebben om te kunnen schrijven. Nou woon ik slechts in een klein huisje, maar voor mijzelf als vrijgezel was dit natuurlijk nooit een probleem. Ik had de hele voorkamer als één grote werkkamer, met een riant werkblad over de hele breedte van de kamer.

Maar ja, er moest toch ook weer eens een eethoek komen, want met z'n tweetjes steeds maar aan de salontafel eten is ook maar niks. Met warm weer aten we nog op het overdekte terras, maar nu het langzaamaan kouder wordt, is dat ook geen optie meer. Daar komt bij: de gezelligheid wil natuurlijk ook wat...

Zoals ik al zei: het heeft z'n tijd nodig gehad..

Het is de schuur geworden. Dat wil zeggen: het achterste deel ervan. Uitmeten, troep opruimen, oude radiator verwijderen, bouten e.d. verwijderen, nóg meer troep opruimen en zie daar: langzaam maar zeker kwam er een heuze schuur tevoorschijn, waar eindelijk gebouwd kon worden.

De buurman was zo vriendelijk geweest om hout te halen en een tussenwand te maken tussen de schuur en toekomstig werkhok. Een collega legde de elektrisiteitskabels aan, mijn vrouw sloot de boel aan (knap hè?) en dezelfde buurman sloot de nieuwe radiator aan en schroefde de gipsplaten aan het plafond.

De rest mocht ikzelf doen.

Nou hoor ik je al denken: "Wat heb JIJ dan gedaan?" tsja..eigenlijk niet echt veel, behalve dan wat aanwijzingen geven over hoe ik het graag wilde hebben.

Echt veel kon ik niet doen, want ik heb m'n lijf nog steeds redelijk in de kreukels liggen, helaas.

Maar goed, alles is af, op wat kleine details na. Ik heb de boel ingericht en Greet heeft de pc aangesloten. Alles werkt zoals het hoort, zelfs internet. De kachel is aan, de lampjes branden en dus:

schrijven maar...!!

Ik zal tzt eens wat foto's plaatsen van mijn 2 bij 4 meter 'grote' studeerkamer....

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 15 September 2009 | 01:21:23

Spreuk van de dag

Geduld is een bloem die slechts in weinig tuinen bloeit.

ÉÉN worden...
Religie/Christendom | OVER MIJ | 04 September 2009 | 14:43:33

ÉÉN worden...

En ja hoor, daar is ie dan eindelijk weer...
Het schrijven zal de komende tijd weer behoorlijk toenemen!
Ik zat zo een poosje naar dit lege scherm te kijken en bedacht waar ik over zou schrijven.
Misschien ken je het gevoel niet, maar alleen al het zien van het lege schrijfscherm doet me op de één of andere wijze goed. Het geeft het gevoel dat er iets staat te gebeuren...
Dat ik de laatste tijd steeds minder schreef heeft een aantal oorzaken en één daarvan is de ontdekking, dat ook mensen uit mijn werkkring (collega's) bij tijd en wijle deze site lezen.
Dat maakt het toch wel héél erg persoonlijk en het maakt me kwetsbaarder dan ik ooit zou hebben gedacht. En hoewel ik eerlijk en oprecht wil kunnen blijven schrijven wat ik voel en denk, merkte ik toch dat ik wat afstandelijker, gereserveerder werd. Wat meer nadacht over de dingen, vóór ik ze opschreef en vaak zelfs bepaalde zaken maar niet schreef.
Het nadeel is wèl dat ik daardoor langzaam maar zeker het gevoel heb gekregen dat ik me niet echt kon uiten, zoals ik dat eigenlijk het liefst zou willen doen. Het resultaat is, dat ik steeds minder en steeds oppervlakkiger schreef, meer 'in het algemeen'. Tsja..dan kan ik in mijn ogen net zo goed niet schrijven. En zo gebeurde dus...

Een andere oorzaak was rust. Ofwel: het ontbreken ervan..
Ik had de laatste tijd zo griezelig weinig rust in m'n lijf en leden, dat het ook vaak niet eens tot opstarten van de site kwam.
Simpelweg te druk met andere zaken, veelal in de “bovenkamer”.

Inmiddels ben ik "alweer" drie maanden getrouwd. Drie maanden, waarin heel, heel veel gebeurd is. Vooral met mijzelf, mijn innerlijk, mijn geestelijk gestel. (ja, ook met dat van haar). In drie maanden huwelijk is er zóveel veranderd, dat ik eigenlijk niet goed zou weten waar te beginnen. Ik heb het gevoel dat dit de op één na grootste verandering is, die ik ooit heb meegemaakt!
Laat ik daarom (voor m'n eigen gemoedsrust) maar eens een flinke poos terug gaan in de tijd.
Terug naar HÉT Grote Moment. Het moment van mijn bekering en de daaruit voortvloeiende ontwikkelingen.
In die periode schreef ik letterlijk m'n hart uit m'n lijf! Wat me in praktisch, of emotioneel opzicht maar voor de voeten kwam: ik schreef het op! En dat was een heerlijk gevoel! Ik ben ook altijd op dezelfde wijze blijven schrijven en altijd voelde ik me daarbij zo heerlijk dicht bij God. Het was ook een periode van rust, ongekende rust. Lekker alleen, de tijd aan mezelf en alle gelegenheid om na te denken over die grote verandering in mijn leven.

Ik heb daarom een besluit genomen:
Wèg reserves! Wèg onrust! Wèg met alles dat mij van mezelf weghoudt!!
Ik schrijf vóór Hèm, óver mij en de rest is niet echt belangrijk...

------------------------------

Na drie maanden huwelijk zijn wij elkaar en onszelf met de regelmaat van de klok tegengekomen. Waren we allebei altijd vrijgezel geweest; nu waren we opeens de hele dag bij elkaar. Dat betekent toch dat je geconfronteerd wordt met elkaar en laten we eerlijk zijn: als je altijd alleen bent geweest en dan opeens in allerlei zaken rekening moet houden met een ander, gaat het wel eens fout. Wrevel, onbegrip, teleurstelling of zelfs boosheid en veroordeling liggen dan al snel op de loer! Zeker, als je in feite uit twee totaal verschillende werelden komt! Op een zeker moment wil je een bepaalde situatie misschien liever niet aankaarten, want “je wilt de ander geen pijn doen”, of “het brengt misschien een conflict teweeg”. Het resultaat is dan, dat je sommige onderwerpen uit de weg gaat en daardoor minder met elkaar praat, dan misschien zou moeten. Of bepaalde zaken niet aanroert, waar je juist over zou moeten praten.
Dát hebben wij met z’n tweetjes geprobeerd te doorbreken. Samen bidden en heel doelgericht praten over dingen die de ander niet begrijpt of zelfs pijn of verdriet doen.
Hierdoor zijn we in korte tijd heel dicht naar elkaar toe gegroeid! We praten over veel dingen en bidden er samen voor en andere dingen laten we bewust rusten, omdat je nu eenmaal de ander niet kunt veranderen. (...en dat trouwens ook niet moet wíllen!)

Ik ben momenteel een boekje aan het lezen dat luistert naar de titel: “De vijf talen van de liefde”, door Gary Chapman. In dit boek wordt veel verteld over het “leren spreken van elkaars innerlijke taal”. Elkaar leren aanvoelen en begrijpen, elkaar leren behagen en stimuleren, inplaats van langzaam maar zeker opkomende ergenis, teleurstelling, verveling, sleur e.d., die voortkomen uit wederzijds onbegrip.
Voor mijzelf is het een heel nuttig boek met veel goede tips over hoe met elkaar om te gaan in bepaalde situaties. En laten we eerlijk zijn: voor een ex-verstokte vrijgezel als ik is het bepaald niet verkeerd om af en toe eens een soort van “gebruiks-aanwijzing /handleiding/gids te gebruiken. Ik heb tenslotte nog een hoop te leren, vind je ook niet?

(oh ja...en vergeet vooral niet de goeie tips van zussen en schoonzussen en een hele goede vriend!)

1Kor.7:28c "..maar het huwelijk wordt een zware belasting die ik u graag zou besparen."
Bedankt, lieve paulus voor je advies en belangstelling als vrijgezel, maar ik zie het meer als een geweldige uitdaging en als de hoofdprijs en ik zou voor geen goud meer terug willen!!!

In Genesis 2: 24 staat:
“Zo komt het dat een man zich losmaakt van zijn vader en moeder en zich hecht aan zijn vrouw, met wie hij één van lichaam wordt.”
Ik lees: “...het verleden achter je laten en je hechten aan je vrouw met wie je samengroeit tot één geheel, in praktisch èn in geestelijk opzicht.”

God's warmte en liefde,

Sebo

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 04 September 2009 | 00:38:49

Spreuk van de dag

Het is niet belangrijk wat je hebt, maar met wie je het kunt delen.

Kennen en weten...
Religie/Christendom | In het dagelijks leven met jezus | 30 Augustus 2009 | 21:27:25

Een zendeling sterft en komt bij de hemelpoort aan. De man bij de receptie vertelt hem dat Petrus niet aanwezig is en dat hij de inschrijving doet.

Hij pakt een formulier en vraagt de zendeling te vertellen wat hij allemaal heeft gedaan. "Heel mijn leven heb ik elke dag, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat, voor honderden mensen gesproken. In mijn campagnes zijn velen tot bekering gekomen." De receptionist zegt: "Nog een laatste vraag wil ik u stellen, ik moet dit aan iedereen vragen, dus ook aan u: "Hebt u de Here Jezus lief?" De zendeling reageert verontwaardigd: "Ik heb u alles verteld wat ik gedaan heb en u vraagt mij of ik de Here Jezus liefheb? Natuurlijk heb ik Hem lief!" De receptionist bedankt de zendeling en vraagt hem plaats te nemen op een van de stoelen in de gang.

Twee uur later komt een evangelist binnen. Ook hij krijgt de vraag wat hij allemaal gedaan heeft. "Ik heb tijdens al mijn campagnes honderden mensen genezen van de meest verschrikkelijke ziekten en bij ontelbare boze geesten uitgedreven, geweldig hè?" De receptionist zegt: "Nog een laatste vraag moet ik u stellen, iedereen krijgt deze vraag: Heb je de Here Jezus lief?" Het hoofd van de evangelist loopt rood aan en hij barst uit: "Hoe durft u mij, na deze spectaculaire verhalen nog te vragen of ik de Here Jezus liefheb?" De receptionist vraagt de evangelist plaats te nemen naast de zendeling.

Na een kwartiertje komt een oud vrouwtje binnen, haar hoofd naar beneden gebogen. De receptionist vraagt ook haar naar haar activiteiten. Ze antwoordt: "Ik ben slecht ter been geweest en ik kan niet zo makkelijk uit mijn woorden komen. Ik nam wel elke dag de tijd om bij mijn Heer te zijn, Hem te aanbidden en te danken voor het geweldige offer dat Hij voor mij gebracht heeft. "De receptionist vraagt haar tenslotte: "Ik moet deze vraag aan iedereen stellen, dus ook aan u: Hebt u de Here Jezus lief?" Het vrouwtje richt zich op, kijkt met glinsterende ogen de man aan en zegt: "Maar Heer, U wéét toch dat ik U liefheb?"

.....

Spreuk van de dag
Religie/Christendom | Spreuk van de dag | 30 Augustus 2009 | 21:22:18

Spreuk van de dag

Als wij ons licht laten stralen, geven we onbewust
andere mensen de gelegenheid om hetzelfde te doen.

Gewoon te slim....
Religie/Christendom | Leuk en Grappig | 25 Augustus 2009 | 02:59:35

...be upon you.

...zus Tineke

KLIK voor het GASTENBOEK

KLIK voor de GEBEDSRUIMTE

In bovenstaande ruimte kun je in alle rust je gebed plaatsen, of een verzoek om een gebed.

Weet dat we met je mee zullen bidden.

Volg alsjeblieft wèl de aanwijzingen in het welkomst-bericht. (bericht nr. 1)

KLIK voor "Dagboek van vroeger"

Op deze site staan alle dagboeken uit mijn vroege jeugd en tienerjaren.

reageer

Handige en leuke sites

KLIK voor de site van

Bond tegen vloeken

KLIK voor "de Megafoon",

de weblog van Wiebe Zuidema

Samen bidden is zo intens; je

vóélt de kracht die er van uit gaat.

Christen plicht betekent ook:
zorg voor de ouderen...

Lucas 9:48 zorg voor de kinderen
48 Hij zei tegen hen: ‘Wie dit kind in Mijn Naam bij zich opneemt, neemt mij op; en wie Mij opneemt, neemt Hem op die Mij gezonden heeft. Want wie de kleinste onder jullie allen is, die is werkelijk groot.’

KLIK voor de site

KLIK voor Evangelische Gemeente

KLIK voor de site van

Gebedstrio.blogspot.com

...voor Zijn Liefde voor ons !

KLIK voor Johan's website

Gal. 5:22-26 vrucht vd Geest
22 Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Er is geen wet die daar iets tegen heeft. 24 Wie Christus Jezus toebehoort, heeft zijn eigen natuur met alle hartstocht en begeerte aan het kruis geslagen. 25 Wanneer de Geest ons leven leidt, laten we dan ook de richting volgen die de Geest ons wijst. 26 Laten we elkaar niet uit eigenwaan de voet dwarszetten en elkaar geen kwaad hart toedragen.

1 Kor. 12:8-10 gaven vd Geest
8 Aan de een wordt door de Geest het verkondigen van wijsheid geschonken, aan de ander door diezelfde Geest het overdragen van kennis; 9 de een ontvangt van de Geest een groot geloof, de ander de gave om te genezen. 10 En weer anderen de kracht om wonderen te verrichten, om te profeteren, om te onderscheiden wat wel en wat niet van de Geest afkomstig is, om in klanktaal te spreken of om uit te leggen wat daar de betekenis van is.

KLIK voor de website

Waar twee of meer in Mijn Naam

bijeen zijn, daar ben Ik in hun midden.

KLIK voor Jos Douma.nl

"Lord, teach us to pray.."

KLIK voor Christinne.punt.nl

Veilig en geborgen

in Zijn Hand

Enkel door Uw Genade

mag ik een kind zijn van U!

Ik geef mijn hele hart aan U, Heer.

Doe met mij, zoals U wilt..

Dank U Vader, voor Uw gebed.

Dank U dat wij gezamelijk

mogen bidden.

Als God ons over rotsige paden leidt, zorgt Hij ook wel voor stevige schoenen

(Corry ten Boom)

reageer

the Lords warm and cosy English corner

KLIK for english bible

KLIK for the prayerroom

Gal. 5:22-26 the fruit of the Spirit

22 But the fruit of the Spirit is love, joy, peace, patience, kindness, goodness, faithfulness, 23 gentleness, self-control; against such there is no law. 24 And those who belong to Christ Jesus have crucified the flesh with its passions and desires. 25 If we live by the Spirit, let us also walk by the Spirit. 26 Let us have no self-conceit, no provoking of one another, no envy of one another.

A whole new year! 2008 allready!

Now that the Christmasdays are over and all the little lights are gone, we have removed the christmastree aswell as all the christmas-decorations.

This old year is gone, has past away. In order to make way for a whole new year.

A year of once again many beautiful things to happen and many, sometimes difficult, choices to make. In this year allso we will see happiness and joy, but grieve and sadness aswell. Some of us will have times of lonelyness or sickness and some of us will have reasons to cry.

But I want you to know this one important fact:

Jesus Christ has His eye upon you. Call out for Him and He will comfort you.

He will put His arms around you in your saddest, sickest or lonelyest moments. You just have to ask Him and He will come.

Therefore I wish and pray that you will meet Him. That you will see Him in all His glory! Feel His warm and beautiful love and know that He wants to come into your live. To live in you and to guide you and carrie you, where you yourself don't have the strenght.

Do not let this year go by without making that most important choice of your life. And if you have to make that choice, then why wait for a whole year?

Go ahead! Make that choice wright now. And see for yourself what a different year this will be!

May God bless you and and protect you and keep you warm is His neverending love.

I pray that His Spirit may be upon you.

Matth. 5:3-10

3 "Blessed are the poor in spirit, for theirs is the kingdom of heaven. 4 "Blessed are those who mourn, for they shall be comforted. 5 "Blessed are the meek, for they shall inherit the earth. 6 "Blessed are those who hunger and thirst for righteousness, for they shall be satisfied. 7 "Blessed are the merciful, for they shall obtain mercy. 8 "Blessed are the pure in heart, for they shall see God. 9 "Blessed are the peacemakers, for they shall be called sons of God. 10 "Blessed are those who are persecuted for righteousness' sake, for theirs is the kingdom of heaven.

Dear Lord in heaven. Please grant me a moment of Your precious time.

I want to ask You to bless this site and to do Your Allmighty Work in it.

Please use it, to touch every single person, who visites You on this website.

Allow me Father to be your tool, and use me to work on this site. Before I started, I gave this site to You and dedicated it to You.

Once again, Father, I give this website to You. Do not let it become my site, Lord.

Use me to tell all people of Your warm and everlasting Love.

Use this website to comfort all people and to bless them, Father.

amen.

She thought, that touching His clothes would be enough to make the pain and grieve go away. And guess what? She was wright! When Jesus noticed it, He turned to her and said:

"Your faith has saved you.."

Now, isn't that wonderful? And all we have to do is just believe Him!

It's almost that time again: Christmas.

I hope and pray that your christmas will be a great time. I wish you health and happiness and all the blessing that you can handle.

May our Good Lord in heaven protect you and always keep you close to Him. Thank our Shepherd for all that He's already done for you by trying, realy trying tot live as he did.

If you have enough to eat and enough to drink, then think for a moment of those who have a little or less then little. Pray that God will provide and if you have the chance, don't wait till God will help them...

Do something yourself! Because: isn't that is what God teaches us? Share and take care of eachother? Don't be embarrassed while helping one of his children...

Tuesday, 12-17-2007

Good day to you, visitor!

Did you sleep well? Or are you going to bed now?

Well, if so..read this first, please.

Right here in the Netherlands it's 06:42 hr. (est) I had a very good night. A night of thinking and reading and writing. I should have gone to sleep last night, but the beauty of our Lord Jesus kept me awake. I simply couldn't sleep. I couldn't stop reading about His beautyful and Holy Work and while reading, I discovered a few things about people.

One of the things I discovered is an illness called DIS. A young christian woman, age 24, is suffering from it and from what I read it is realy a struggle. Highly emotional she tells openly, what it means to have an "alter" (a 2nd personality). It's not the same as schizofrenia, she says, because these people are hearing voices aswell. That is not the case with her. And yet, she's having an emotional disorder for witch she going to a therapist and to all sorts of doctors.

And ofcourse she also uses lots of medications to control her emotions.

Having this illness, she is going from one emotion to another in just a matter of seconds.

One can imagine that this is killing a person...

But still: she strongly believes in the precence of the Lord and His Plan for her!

Isn't that amazing?! A young girl of 24, so ill, and yet: believing in the Eternal Love of our Good Lord, Jesus Christ.

If you read this: please pray for this young woman as I do. You may not know her, but the Lord does and He will hear you. And if you are suffering from an illness yourself, then know that I will pray for you aswell. Just let me know.

May the Spirit of the Lord be upon you,

Sebo Hilberts

I would like to wish all of you a very blessed Christmas. I hope and pray that none of you will be alone or at least that none of you will be lonely. If so: know that the Lord is with you.

reageer

I have a Friend...

Chapter 1 -announcement

This corner will be used for columns

in english only, so that people of other languages can also read what this site is about.

And hopefully one will take part in what is happening here.

Feel free to comment, infact: please do so.

We're all learning from eachother and let us therefor share the divine Love of our Lord Jesus!

Praise the Lord and worship Him!

end

Chapter 2 - about me

About me

My name is Sebo Hilberts.

On november 20th 1982 I was baptized in a Babtist Church in Enschede, the Netherlands. A few years later I lost my faith in the Lord and I have been away from Him for more then 20 years.

But I'm back!

Just a couple of weeks ago I opened my heart to Jesus and He accepted me oncemore! He didn't push me away, on the contrary: He spread His arms wide open and embraced me with His Love! I have been forgiven for all the years that I blamed everything on Him and lived a life far, far away from Him.

In gratefulness and devotion I want to dedicate my whole live to Jesus, my Savior. His eternal Love is so great, so wonderful that we, humans, can't possibly imagine realy hów great His Wonderful, Warm Love and Forgivingness is...

I am completely overwhelmed by Him and it feels so wonderful!

Don't wait anylonger and also give your life to Jesus. Feel, what I feel and see what I can see now: He realy lives! And He is waiting for you tot open your heart and let Him in.

Rejoyce and praise Him for what He can do in your life, if only you let Him!

Dear Lord, I worship Your Holy Name, for You are thruly worthy of praise!

I love You and I want to give You my heart every day, over and over again!

Use me and fill my heart with Your Love!

Amen

end

Chapter 3 - prayer

Overwhelmed

When you or someone you know is overwhelmed and needs Peace, use this prayer to pray yourself or others through discouraging times when nothing seems to be going right.

Lord, Grant Me Peace
- for those who are feeling overwhelmed to pray for themselves. Lord, Give Them Peace
- for family and friends to pray for those in the middle of difficult times.

OVERWHELMED
Lord, Grant Them Peace

Philippians 4:6
Praying for Peacefulness
Don’t worry about anything,
but in everything,
through prayer and petition
with thanksgiving,
let your requests be
made known to God.

end

Chapter 4 - Why pray?

Why do we pray?
Here are 15 reasons.
Post your own in the comment section.

01 God has always asked His people to pray. Check it out in Scripture.
02 Jesus prayed, sometimes all night long, and He is our model.We do what He did.
03 The tradition of prayer has been a cornerstone of the faith thru history.
04 God’s people scattered throughout the Bible were always praying.
05 Prayer ushers us into God’s presence.
06 We are told, “Pray always.” (1 Thess. 5:17)
07 Prayer reins in our overactive, worry-prone control-oriented minds.
08 We remind ourselves of Jesus’ Lordship as we pray. It helps us not be presumptuous.
09 We align ourselves with the Spirit, allowing Him to counsel us.
10 We learn to recognize Jesus’ voice as we pray (“My sheep hear my voice”).
11 We bring our petitions to God and He answers them. (2 Thess. 1:11)
12 God deserves our praise. We glorify Him as we pray. (2 Thess. 1:12)
13 Where the Church is advancing around the world, people are praying.
14 The whole Bible is the product of prayer. God revealing stuff to men & them writing it down.
15 The early disciples prayed all the time. They prayed continually for days after Jesus ascended.

end

Chapter 5 - Surrender

It is not easy to surrender. In human standpoint when we say surrender it would mean giving up. It would mean defeat and to give up the fight. But let’s try to look at surrender in God’s perspective.
When we surrender to God, God takes over. Surrender does not mean that we acknowledge our weakness instead we know that we are nothing without God. We no longer depend on what we can do, but this time we know and see what God can do. We allow God to do His mighty deeds in our lives.

But what is the hardest thing to surrender? The hardest thing to surrender is not that of our physical or spiritual aspect but that of our will. There’s pride in our will. As long as we breathe, we try to put up a struggle. We try to put who we are first before putting God in front of us.

Letting God (Matthew 6:10). It is one of the hardest and yet simplest thing to do. We let go and held on to what is seemingly an endless depth of the abyss. Sad to say we can only see the abyss, we fail to see that God is waiting to catch us at the bottom.

A little child (Matthew 18:4-5). What is the faith of a child? Much better if we we’re to ask ourselves, what is a child? A child trusts without any reservations or questions. They need not know why, because they already know who to trust. It is not foolishness or empty faith. On the contrary it is what faith really is.

God sometimes allows a saint to go through certain experiences and hardships. These hardships does not test a saints strength instead it show’s how mighty God really is. There’s strength in surrender. There’s victory in surrender. It is not true that when a saint surrenders, he has already given up. The very moment the saint surrender’s his will to God, God turns possible defeat into a victorious outcome.

end

Chapter 6 - Worship

What is worship? And why would we want to worship? Isn't it enough to read our bible, to pray and to say thanks to the Holy Father?

Well, from what I discovered: no...it's not enough! Not to me. Evercince I was converted, I realy discovered a whole lot about God and so I learned that if there's one thing that He likes, then it's His children singing to Him and rejoycing in Him.

Worship as Responding to God

What is worship? If you were to ask a roomful of Christians this question, you’d receive a bunch of different answers, including:

Worship is what we do in church.
Worship is experiencing God.
Worship is feeling God’s presence.
Worship is singing to God.
Worship is praising God.
Worship is making an offering to God.
Worship is a form of prayer.
Worship is love.
Worship is engaging with God.
Worship is serving God.
Worship is devotion to God.
Worship is ascribing worth to God.

Another way to consider the meaning of “worship” is to think in terms of those pesky Venn Diagrams we encountered in math class: you know, those overlapping circles that placed something within one or more broader sets. So, we might ask: If worship is the subset of some other activity, what is that activity? Is it feeling? Is it feeling? Or experiencing? Or praying? Or singing? Or . . . ?

Of course worship may very well belong in a number of overlapping diagram circles. For example, it may be belong in the set of “Experiencing” and in the set of “Praying” and in the set of “Singing.” Surely at times worship is all of these things. I believe that worship is not simply one kind of activity, but a multi-layered experience that defies simplistic categorization.

But if I had to place worship within the one or two most appropriate circles, if I had to say in essence what sort of activity worship is, I’d say it is responding. Whatever else we might believe about Christian worship, it is essentially and necessarily a response to God. It is our reaction to a God who has initiated relationship with us, reaching out to us in love and grace through Jesus Christ.

End

reactie 1

Laatste 10 reacties

Kijk..dat is nou weer	14:32
Even de kiezen op elka	12:57
waar	15:26
Medelijden. een vreemd	23:03
Ai ai ik heb vorig jaa	21:35
Zeker weten thea!! ik	18:01
Brrrrr,sebo,ik leef me	13:30
Hihi......	16:38
Heerlijk..	16:17
Nou ja, dat was margé	15:11

Thank you for visiting His site

Thank you for visiting His website.

Along with my heart I gave this site to Jesus so that He can do His Wonderful en Great Work in me and in every visitors heart.

Now that you have reached the bottom of this site, don't you think it's about time to make a decision? He has known you before you where even born. Your name is written in de palm of His hand and He will never ever leave you alone. Do not wait any longer. Listen to what your heart says and open it. Open it for the everlasting Love of the One who once sacrificed His Life, so that you and all menkind would be free! Féél the Wonderful and Warm Love of Jesus, our Lord and Savior! He is standing outside and knocking on the door of your heart. Please, let Him in. He has not come to condemn you. On the contrary: He has come to set you free of everything that has always troubled you. Féél the comfort that He gives you.

Go ahead, go to that door and open it.

And see for yourself.

If you don't believe me, then believe what you see.

May God protect you and hold you close to Him.

I pray that He will bless you with all the good things, that He has in Mind for you.

Go and walk with Jesus, my friend.

Sebo Hilberts